GWAPITO'S BY NIGHT 10

CHAPTER 10

Dali-dali akong pumasok nang bahay at dumiretso sa may kuwarto para kunin ang susi nang kotse ko. Takang-taka si mommy habang pinagmamasdan ang mga kilos ko.

“Hindi ka naman nagmamadali hijo?” Nangingiti pang kantyaw ni mommy.

Tiningnan ko lang siya. Napansin niyang mukha akong seryoso.

“Ano bang problema Aerel at mukhang balisa ka?” Nagbuga muna ako nang isang malalim na hininga bago sumagot.

“Mom, Goji has been kidnapped kanina lang sa may coffee shop sa junction. Kailangan naming magmadali baka kung mapaano na siya.” Sagot kong di man lang makuhang tingnan siya.

“Did anyone called the police?”

“Yeah mom and I bet they’re on their way para habulin sila.” Natahimik si mommy ng makita niyang sinuot ko ang leather jacket ni daddy na bigay niya nuon.

Lumapit ako sa kanya at hinagkan sa noo.

“Mom, I’ll be fine. Don’t worry too much kundi tatanda ka niyan. Remember kaka-botox treatment mo lang last month masasayang iyon.” Sabay ngiti sa kanya.

“Be safe son.”

Iyon ang huli kong narinig mula sa mommy mo bago ako tumungo sa garahe at inilabas ang sasakyan ko.





Sakay-sakay ng aking mahal na Miata, sinundo ko si Franco sa bahay nila. Di naglaon ay kapwa na kami nakasakay at binabagtas ang highway papunta sa coffee shop na pinangyarihan ng insidente.

Pagdating naming dalawa sa area ay parang eksena na sa pelikula ang nakita namin. Ang daming pulis na nasa paligid na nag-iimbestiga sa lugar. Agad akong lumapit sa isang pulis at nagtanong.

“May lead na po ba kayo kung sino ang mga dumukot sa kaibigan naming si Goji?”

“Sa ngayon patuloy pa rin ang imbestigasyon pero may hinala kami na tinangay siya nang isangg kidnap-for-ransom group.” May kinausap saglit ang pulis at nagpaalam sa amin dahil may inutos sa kanya ang superior niya.

“Teka Aerel, nasaan si EA? Di ba sila ang huling magkasama kanina bago tayo naghiwa-hiwalay?” Tanong ni Franco sa akin.

“Oo nga. Teka tawagan ko.” Tinawagan ko ang number niya ngunit out of coverage iyon. Kinabahan ako na baka kasama siya sa mga dinukot.

Eksakto namang nai-spotan ni Franco si Chadrick kaya agad namin itong nilapitan. Mula dito ay napag-alaman namin na mag-isang sinundan ni EA ang runaway van ng mga dumukot kay Goji at nagkaroon ng engkuwentro. Minalas naman na nabaril ang gulong ng sinasakyan nito at aksidenteng nabangga sa isang puno sa highway. Sa ngayon ay nasa pagamutan na ito.

Sabay kaming tumakbo ni Franco pabalik ng sasakyan at agad iyong pinasibad patungong hospital.




“Buti at gising ka na dude.” Pambungad ni Franco sa kanya.

Tanging ungol lang ang sagot niya sabay hawak sa ulo niya. “Si Goji!” Bigla nitong nabulalas na ikinagulat namin.

“Alam na namin ang nangyari sa kanya. Your kuya and the gang are still investigating. Let them do the job first habang nagpapagaling ka dito.” Sabad ko.

“Hindi ko na sana siya sinama sa coffee shop kung alam ko lang na mangyayari ito sa kanya.” May pagsisisi sa tinig nito.

“Dude, walang nakakaalam sa mga mangyayari kaya huwag mong sisihin sarili mo. Hindi naman siguro sila gagawa nang ikasasawi nang kaibigan natin.” Dire-diretsong salita ni Franco na nagpatigil samin ni EA. “What!? Remember what the officer said na KFR ang posibleng dumukot sa kanya right?” Sagot niya sa naging reaction naming dalawa.

Napailing na lang ako.

“Anyway, gutom ka na ba? Anong gusto mong kainin?” Tanong ko dito.

“Bahala ka na. Basta dapat may espresso.“ Si Franco.

Napatingin ako dito dahil sa pagiging spokesperson ni EA.

Lumabas ako nang kuwarto para bumili na nang makakain. Napayuko na lang ako nang makasalubong ko ang naka-chin up na mommy ni EA. Patungo ito sa direksyon ng kuwarto niya. Binati ko naman ito nang makalapit ako dito ngunit walang reaction. Expected ko na iyon dahil sa hanggang ngayon ay di pa rin kami tanggap nito bilang kaibigan ng anak niya.

Natatawa akong bigla nang maalala na nasa kuwarto pa nga pala si Franco. Nai-imagine ko tuloy ang pagka-OP niya sa mangyayari sa loob. Sumakay na ako sa sasakyan at pinaandar ito.

Sa ngayon ay banayad ang takbo ko dahil wala naman akong hinahabol. Bumalik ako sa coffee shop. Palibhasa ay palagi na kaming bumibili doon kaya kilala na kami nang mga staff.




“Hello sir!” Bati sa akin ng staff doon. Ngumiti naman ako.

Lumapit na ako sa counter para um-order.

“Two Espresso and a Mocha Frappe please.” Pag-order ko na hindi man lang tinapunan ng tingin ang cashier.

“Is that all sir?” Sagot naman nito. Natameme ako sa timbre nang boses. Sinumpa ba ito at ganun na lang ang boses niya? It sounded like an anime character.

Na-curious ako sa mukha niya. Napa-wow na lang ako nang masilayan ang mukha niya. Laglag-panga ang eksena ko. He may be an average guy for the others pero ang lakas ng dating niya sa akin. Wearing that white body fit polo shirt uniform makes him more appealing to my eyes. His lips are thin and reddish. Are those lips glossy? Tanong ko sa sarili ko. Nasagot din naman ang tanong ko when he suddenly put out his tongue and lick it. Napangiti ako.

“Excuse me sir?” Bigla niyang pagputol sa visual examination ko sa kanya.

“Uh yes?” Bahagya akong nakaramdam ng pagkapahiya.

“Is that all sir?” Naisip ko na ang tinatanong niya eh yung order ko.

“Uhm, Oh wait. I want a Hazelnut Cinnamon rolls…” Narinig kong sinabi niya sa mga kasamahan niya ang order ko. “a-and your number. T-thank you.” Sabay flash ng ngiti.

Ngumiti din siya sa akin ng ubod tamis. Suddenly all my senses are activated and my heart’s pumping hard. I can feel I am palpitating. Nakakatawa dahil I’ve never been like this before. My hand’s trembling habang inaabot yung bayad ko. Nang makuha niya ay agad akong tumalikod at naghanap ng mauupuan para naman mabalik ko ang composure ko.

Ilang sandali lang ay may nagbaba nang orders ko sa mesa ko. Nang tiningnan ko ang crew, napa-shit ako dahil sa siya pa mismo ang nag-deliver. Shiver starts to rule my being. Bakit ba ako nagkakaganito sa isang lalaki. I had had guy relationships before pero hindi kagaya nito.

Tumayo na ako agad para umalis nang hinabol niya ako.

“Sir nakalimutan niyo po iyong tissue.” Sabay abot nito sakin.

“Ah, s-salamat.” At talikod na ulit. Akmang magpupunas ako nang pawis dahil ramdam kong kanina pa nagbubutil ang noo ko nang mapansin kong may nakasulat doon.

When I looked back, he’s staring at me and gave me a phone call sign then winks. Shit! Dali-dali akong tumakbo pabalik sa sasakyan ko.

Hingal kabayo ako nang tuluyan ng makapasok.

“Why am I acting stupid with that guy? He’s just a typical guy on the street.” Parang tanga kong sabi habang nakatingin sa tissue.

Dinukot ko ang phone ko at sinave ang number niya. Hawak-hawak ko pa din ang unit ko at naka-park pa din sa tapat ng shop when it rang.

Si Franco iyon at hinahanap na niya ako. Naalala kong wala pa nga pala siyang kausap dahil sa pagbisita nang mommy ni EA. Binuhay ko na ang makina at bumalik na sa ospital.

Habang nagda-drive ay hindi ko maiwasang mangiti dahil sa ginawa ko sa shop. Lakas talaga nang tama ko sa kanya. Hindi siya maihehelera saming magkakaibigan but he has his own extinct hotness.

Biglang rumehistro sa utak ko ang kabuuan ng mukha niya: those chinito eyes and complexion, perfect smile, and his lips. Bigla akong kinilig at nahiling na sana’y mahalikan ko siya.

Takang-taka si Franco at EA nang pumasok akong may pasipol-sipol pa. Nagkatinginan pa sila.

“Anong ibig sabihin niyang tinginan nay an?” Sabay abot ng mga inumin nila.

“Ayoko nang Espresso ngayon.” Sabad ni EA.

“What? Eh dib a paborito mo to?” Tanong ko.

“Not now. Puro Espresso ba binili mo?”

“Mine’s Frappe.” At inabot na iyon sa kanya.

“Anyway, what’s with you and that whistle?” Pang-iintriga ni Franco.

“Uhm, wala naman.”

“You’re not a good liar Aerel. Come on spill it out.” Pagpipilit ni EA.

Bago ako sumagot ay kumain muna ako nang rolls. “Alright. I just met a guy at the café. Sa tingin ko bago lang siya kasi ngayon ko lang siya nakita dun eh.”

“Crew?” Eksaheradong tanong ni Franco.

“Yup. He’s not your type I’m sure of that pero he’s hot and hindi kayo maniniwala sa ginawa ko.” Pambibitin ko.

Nakatahimik lang sila at matamang naghihintay sa sasabihin ko.

“First time kong ginawa to and sobrang nanginginig pa ako.”

Tahimik pa din sila.

“Kilala niyo naman ako right? Hindi ako ganito sa mga pasts ko.”

“Bullshit Aerel! Sasabihin mo ba o hindi para hindi kami magmukhang tanga na nag-iintay sa revelation mo.” Bulyaw ni Franco. Natawa naman si EA.

“I asked for his number.”

“Really?” Sarkastiko pa nitong sabi. Pero hindi ko na iyon pinansin.

“That’s a first for you dude. Parang ang dating eh ikaw na ang naghahabol niyan sa lalaki. Call the guys and let’s celebrate.” Suhestyon ni EA na waring nakalimutan ang nangyari kay Goji.

Natahimik kaming bigla sa sinabi niyang iyon. Napatingin naman siya sa amin nang may pagtataka at mukhang naalala niya ang nangyari sa biglaang pagpapalit ng expression ng mukha niya.

Nagkakwetuhan pa kami nang ilang oras ng dumating si Chadrick para pansamantalang magbantay dito. Napagkasunduan namin ni Franco na ihahatid ko na siya pauwi dahil may gagawin pa siya kaya naman sumakay na kami sa sasakyan at tinungo na ang daan papunta sa kanila.



“Salamat sa ride Mr. Happy Face.” Seryosong biro nito habang bumaba sa kotse.

“Salamat din Franco for the company.” Sagot ko at tuluyan na itong pumasok.

Ilang minutes na din akong nakapark sa harap ng bahay namin pero wala akong balak na tumuloy dahil may gusto akong gawin. Inilabas ko ang phone ko. Nag-freeze ang daliri ko, di ko alam kung pipindutin ko ba ang call button o hindi. Walang anu-ano ay bigla na lang may nagsalita mula sa kabilang linya. Sa gulat ko ay nalaglag ko ito. Dinampot ko naman ito at humingi nang dispensa.

‘Sorry.’

‘Okay lang.’ Sagot niya. Inatake na naman ako ni haring torpe. ‘Kanina ko pa in-expect tawag mo.’

Nagulat naman ako sa sinabi niya. May kilig din akong naramdaman.

‘H-huh?’ Utal kong sabi.

Narinig ko ang tawa niya.

‘C-can I pick you up?’

‘Sure! Kakatapos ko lang din dito sa café.’

‘Sige, I’ll be there in 5 minutes.’

‘Okay, I’ll wait for you.’

At pinatay ko na ang line. Kinabahan na naman ako. Para akong baguhan sa ganitong set-up. Bakit ba iba siya? Hindi ako ito. Tinampal-tampal ko muna ang sarili na waring sinasabi ko sa sarili kong maging kalmado.

Binuhay ko na muli ang makina at tumungo na nga sa café. Malayo pa lang ay tanaw ko na agad siya. Nakatayo siya sa harapan ng shop. He’s now in casual at mas nagmukha siyang hunk. Kinilabutan na naman ako.

Bumaba na ako at nilapitan siya.

“Hi handsome.” At inilabas na naman ang kanyang pamatay na ngiti.

“H-hi there hottie.” Tugon ko. Natameme na naman ako. May kung ano sa akin na nagpabalik sa akin sa kasalukuyan. Medyo kalmado na ako ngayon. “Ahm, Aerel here.” Sabay lahad ng palad ko.

“Jimuel pare.” At nakipag-shake hands sa akin.

“So, where do you wanna go?” Habang kami’y naglalakad.

“Anywhere...” Huminto siya at humarap sa akin. “…with you.” Hindi pa rin niya inaalis yung ngiti niya. Shit sobrang kinikilig na talaga ako.

“Okay, come on hop in.” Aya ko sa kanya.




Sa ngayon ay binabagtas naming dalawa ang daan patungong Roxas Blvd. Mag-uumaga na kasi at gusto kong magpaka-romantic by having someone watching the sunrise with me. Sa loob ay panay ang kuwentuhan namin tungkol sa mga buhay-buhay. Nagkakapalagayan na kami nang loob and that’s a good thing.

“Musta naman ang buhay pag-ibig mo?” Tanong ko nang makapuwesto na kami paharap sa dagat.

Tumingin muna siya sa akin at gayundin ako sa kanya. Nabatid ko na may lungkot sa mga iyon. “May bf ako.” Diretso niyang sabi na di man lang nag-alangan sabay tingin muli sa dagat.

Nalungkot ako sa nalaman. Ibig sabihin wala palang happy ending sa pagitan namin.

“Ikaw? Sigurado ako na marami kang karelasyon.”

“Wala.” Simpleng tugon ko.

“Bakit naman wala?” Pilit niyang ibinabalik ang saya sa pag-uusap namin.

“Wala akong panahon sa ngayon.”

“Pero bakit may panahon ka sa akin?” Seryoso niyang tanong. Natawa ako sa sinabi niya.

“Wow pare, anong ibig mong sabihin.”

“Huwag ka nang magkaila. I knew that you liked me the day you first laid your eyes on me. Am I right or am I right?” Tumatawa niyang sabi.

“So?” Off-guarded kong sagot.

“So you like me nga. Don’t worry, gusto din kita.”

Tumingin muna ako sa kanya bago nagsalita. “Ganyan ka ba talaga ka-straight forward?”

“Yup.”

“Ah okay.”

“Okay what?”

“Wala.”

“Wala pala huh.” Sabay kabig sa batok ko at binigyan ako nang smack. Nagulat man ay nasiyahan din.

“How could you!” Pa-demure kong saway sa kanya after the short kiss. Tumawa lang siya.

Nang tumigil siya ay unti-unti niyang nilapit ang mukha niya sa akin. I’m longing for this kiss so much kaya naman nang magdikit mga labi namin ay napapikit ako at ninamnam ang mga sandali namin sa lugar na iyon. Lumalaban ako nang halikan.

Such a romantic scene. May mangilan-ngilan na ding naglalakad sa kahabaan na iyon ng baywalk pero wala kaming pakialam dahil madaling araw pa lang naman tsaka we’re a happy couple. Toinks. Couple? Kelan pa?

Maya-maya ay lumapit pa siya sa akin at isinandal ang ulo sa balikat ko. Kinuha ko naman ang kamay niya para i-lock sa kamay ko. Hindi kami mag-syota pero feeling ko kami na saksi ang pagbati ni haring araw sa bawal na relasyon namin ni Jimuel.

(itutuloy...)

GWAPITO'S BY NIGHT 9

GWAPITO’S BY NIGHT 9

“Manong, para po” sigaw ni Jethro sa driver ng jeep na sinasakyan niya.

Pagkadinig sa boses ng pumara ay kaagad namang hininto ng driver ang jeep.

‘Buti na lang sakto ang paghinto ng jeep’ natutuwang sabi ni Jethro sa sarili niya.

Lakad lang ng lakad si Jethro hanggang makarating siya sa isang mataong lugar.

“Buset, paano naman natin siya hahanapin nito? Paano siya nakapunta sa lugar na ito?” sunod-sunod na tanong ng pulis sa kasama niyang pulis.

“Siguro meron siyang mga paa kaya siya nakarating dito” sarkastikong sagot ng isang pulis.

“Ayan ka na naman, pinapahiya mo na naman ako. Tama na nga iyan, hanapin na natin siya at baka makalusot na naman” sabi ng pulis.

‘Magsawa kayo sa kakahabol sa akin, ako pa magpapahuli sa inyo’ sarili pa rin niya ang kinakausap habang abala sa pakikipagsiksikan sa mga tao si Jethro.

Sa madalang na pagkakataon ay naghatid ng mga kargamento si Jethro, sa madalang na pagkakataon ay gusto siyang ipapatay ng mga sindikatong nakaharap niya, sa madalang na pagkakataon ay natiempuhan niyang merong nagsumbong sa mga pulis sa nasabing transaksyon at sa madalas na pagkakataon ay kailangan niyang iligtas ang sarili niya.


Habang abala sa pakikipag-siksikan si Jethro sa mga tao ay nakita niya ang isang education institution kaya naisip niya ang kaibigang si Franco.

“Anong magandang gawan ng research, Faultline or Fireworks?” tanong ni Jethro kay Franco.

“Gawan mo na lang ng research kung ano ang maganda sa pagpapaalam” sagot ni Franco.

“Wow, parang tinagalog mo lang ang pamagat ng isang kanta at salamat dahil sobrang lapit ng sagot mo sa choices ko” sarkastikong sabi ni Jethro.

“Bakit mo naman naisipang gumawa ng research?” tanong ni Franco.

“Alam mo naman, kailangang tuloy-tuloy ang pag-aaral ko para hindi kalawangin ang utak ko” sagot ni Jethro.

“Sinong niloko mo, ikaw pa, kilala na kita. Magkano naman ang kikitain mo sa paggawa ng research na iyan?” muling tanong ni Franco.

“Eto naman, di na mabiro, gusto ko lang na pasayahin ka. Alam mo naman na mababa lang ang kinikita ko sa paggawa ng mga research pero gusto ko pa ring gawin” seryosong sagot ni Jethro.

At kagaya ng dati, bigla na lang nanahimik sa Franco.

“Ano na naman kaya ang iniisip ng taong ito, soundtip na nga lang tayo, Leona Lewis o Taylor Swift?” pagyaya ni Jethro sa kaibigan.

“Sige gusto ko yan, Katharine Mcphee” sagot ni Franco.


Patuloy pa rin sa pakikipagsiksikan ni Jethro sa mga tao, sanay na siyang iligaw ang mga humahabol sa kanya pero siempre ayaw niya pa ring maging kampante hanggang hindi sila umaatras. Konting lakad lang nakakita siya ng tindahan ng mga Chinese herbs na nagpa-alala sa isa pang kaibigan, si Dyne.


“Kailangan pa bang tanggalin iyan?” tanong ni Jethro kay Dyne.

“Oo, para walang sagabal” sagot ni Dyne.

“Alam ko close tayo, pero nahihiya naman akong tanggalin ang kahuli-hulian saplot sa katawan ko” nahihiyang sabi ni Jethro.

“Ano ka ba, huwag makulit, alisin mo na iyan” utos ni Dyne.

“Huwag na lang kaya nating ituloy ito” sabi ni Jethro habang namumula ang pisngi niya.

“Eto naman, sa akin pa nahiya. Sa dami-dami ng mga nakakasiping mo hindi ka pa ba hiyang mag-hubad” pangungutya ni Dyne.

“Pare, wala namang personalan” sabi ni Jethro.

“Alam mo, ang arte mo. Alisin mo na nga iyan, promise hindi ako titingin” nakangising sabi ni Dyne.

“Nahihiya ako” si Jethro.

“Para kang bata, kailangang alisin mo na ang brief mo para maituloy ko na ang pagmamasahe sa’yo” naiinis na sabi ni Dyne.


Kahit abala sa pagligaw sa mga pulis na humahabol sa kanya, hindi pa rin maiwasang isipin ang mga kaibigan sa ganitong pagkakataon. Sa totoo lang sila ang nagbibigay ng lakas ng loob sa kanya para malagpasalan ang suliranin ngayon. Pagliko ni Jethro ay nakasalubong niya ang isang grupo ng mga nurse. Napagkamalan ni Jethro na isa sa kanila si Goji.

“Goji?” tanong ni Jethro sa isa sa kanila.

“Hindi Goji ang pangalan ko” masungit niyang sagot.

“Sorry” nahihiyang sabi ni Jethro.

Dahil sa nakita ay hindi niya maiwasang isipin ang kaibigan. ‘Nasaan na kaya siya?’ tanong sa sarili ni Jethro.


“Ano ang dala mo?” bungad ni Goji kay Jethro.

“Groceries” sagot ni Jethro, sabay angat ng dala-dala niyang mga plastic bags.

“Para saan?” muling tanong ni Goji.

“Para sa inyo” muling sagot ni Jethro.

“Hindi namin kailangan ang tulong mo, sa ginawa mong iyan para mo ng ininsulto ang pagkatao ko” seryosong sabi ni Goji.

“Hindi ganoon ang ibig kong sabihin, wala akong intensyong yurakan ang pagkatao mo. Dati ko naman ginagawa ito di ba?” takang sabi ni Jethro.

“Dati iyon, iba na ngayon. Sa palagay mo ba mabibili mo ang pagkatao at puri ko dahil sa mga dinadala mong groceries?” galit na sabi ni Goji.

“Pasensya na, kung galit ka sa susunod ay hindi na kita dadalhan ng groceries” tampong sabi ni Jethro.

“Kulang pa iyan, sa susunod dagdagan mo ng isang sako ng bigas” sabi ni Goji sabay tawa ng malakas.

“Anong nangyayari sa’yo, nababaliw ka na ba?” nalilitong tanong ni Jethro.

“Eto naman, nagpa-practice lang ako sa presentation namin. Magkakaroon kasi ng program para sa mga pasyente at administrator ng hospital. Ako ang napiling gaganap sa lead role sa grupo namin kaya pinaghahandaan ko ng husto iyon” sagot ni Goji.

“Wow, parang mga elementary students lang na kailangang gumawa ng programs dahil may bibisitang importanteng tao sa eskwelahan nila” natatawang tugon ni Jethro.

“Loko ka, pero salamat sa grocery. Yan tuloy, nadagdagan na naman ang utang ko sa’yo” sabi ni Goji.

“Ilang beses ko bang sabihin na hindi utang ang mga iyan, nagbabahagi lang ako ng konting tulong dahil sa mga biyayang natatanggap ko” masayang sabi ni Jethro.

“Iyon na nga, baka sa illegal na gawain mo kinuha ang pambili ng mga iyan at sa huli ay kami ang makakarma, kaya mabuti ng itrato kong utang ko sa’yo ang mga dinadala mo sa amin” natatawang sabi ni Goji.

“Eto naman, siempre sa malinis na trabaho galing ang perang pinagbili ko ng mga iyan” mayabang na sabi ni Jethro.

“Ang galing, talagang segregated pa ang mga pera, merong good money at bad money” biro ni Goji.

“Ikaw talaga, hindi mawawalan ng biro. Siyanga pala, pwede mo ba akong bigyan ng lecture tungkol sa safe sex?” tanong ni Jethro.

“Oo naman, ikaw pa” pagpayag ni Goji.


‘Sana makita na si Goji, nag-aalala na ako sa kanya at alam ko pati ang iba miss na rin siya’ bulong ni Jethro sa sarili.

Pagkalapas niya sa mga grupo ng nurse ay narinig niya ang boses ng kaibigang si EA mula sa component system sa mga nagtitinda ng mga pirated na DVD.

‘Walanghiya, isipin mo, kahit matagal na niyang tinapos ang career sa banda ay merong pa rin siyang tagahanga’ sabi ni Jethro sa isip niya. Naalala niya tuloy noong kasikatan ng kaibigan, kahit na abala sa kanyang career ay hindi siya nito nakakalimutang tulungan.


“Mag-ready ka mamaya, may kailangan kang i-escort” panimula ni EA.

“Hindi ako ready” sabi ni Jethro.

“Kaya nga kailangan mong maghanda, di ba. Kung ready ka na, palagay mo ba sasabihan pa kitang kailangan mong mag-ready” sarkastikong sabi ni EA.

“Eto naman, pinapasaya lang kita, huwag kasing masyadong stress sa mga interview mo. Parang hindi ka pa sanay” sabi ni Jethro.

“Nagsawa na kasi akong makipag-plastikan sa mga epal na host, kapag binara ko sila siguradong ako na naman ang magmumukhang masama sa mata ng mga tao” nanggigigil na sabi ni EA.

“Relax ka lang, siyanga pala, sino ang sasamahan ko mamaya?” tanong ni Jethro sa kaibigan.

“Surprise na lang, basta isa siyang matinee idol” masayang sabi ni EA.

“Matinee idol? Lalaki ang gustong maka-siping?” takang tanong ni Jethro.

“Asus, nagtaka ka pa. Sa dami mo ng nakasamang mga sikat na mga “bachelors” ngayon ka pa magtataka” sabi ni EA.

“Ngayon pa lang kasi ako makakasama sa isang matinee idol, excited na ako. Nakakakaba, baka ma-starstruck naman ako niyan” excited na sabi ni Jethro.

“Ikaw talaga, if I know kayang-kaya mong i-handle ang ganong mga sitwasyon” papuri ni EA sa kaibigan.

“Salamat” maikling tugon ni Jethro.

“Saan?” tanong ni EA.

“Sa lahat” seryosong sabi ni Jethro.

“Wala iyon, mag-kaibigan tayo kaya tutulungan kita hanggang kaya ko” sabi ni EA.

“Ikaw ha, nasasanay ka ng i-bugaw ako” biro ni Jethro.

“Sige, ito na ang huli” pagtatampo ni EA.

“Biro lang, gusto ko lang maging relax ka bago mo sagutin ang mga tanong sa’yo” si Jethro.


Biglang nakaramdam ng gutom si Jethro kaya naman sumaglit muna siya sa nadaanan niyang food kiosk para bumili ng siopao. At bigla niyang naalala ang kaibigang si Aerel.


“Anong lulutuin mo?” tanong ni Jethro sa kaibigan.

“Pasta” maikling sagot ni Aerel.

“Anong pasta? Filipino style?” sunod-sunod na tanong ni Jethro.

“Hindi” sagot ni Aerel.

“Carbonara?” muling tanong ni Jethro.

“Hindi pa rin” muling sagot ni Aerel.

“Fusilli?” sunod na tanong ni Jethro.

“Hindi” sagot ni Aerel.

“Fettuccini?” tanong ni Jethro.

“Hindi” sagot ni Aerel.

“Creamy Penne?” muling tanong ni Jethro.

“Hindi” sagot ni Aerel.

“Bolognese?” tanong ulit ni Jethro.

“Mali pa rin ang hula mo” sagot ni Aerel.

“Puttanesca?” muling tanong ni Jethro.

“Huwag mo naman akong murahin” tugon ni Aerel.

“Pesto?” tanong ni Jethro.

“Saan?” balik tanong ni Aerel.

“Ok, last na ito, seafood pasta?” huling tanong ni Jethro.

“Hindi pa rin” sagot ni Aerel.

“Ang hirap naman hulaan ng niluluto mo” malungkot na sabi ni Jethro.

“Adik ka talaga, nakita mo na ngang harina at itlog ang nasa harapan ko tapos itatanong mo kung anong luto ng pasta ang gagawin ko. Magbe-bake ako” inis na sagot ni Aerel.

“Sorry, akala ko kasi gagawin mo muna ang noodles” pa-inosenteng sabi ni Jethro sabay tapon ng harina sa mukha ni Aerel.

“Buset, huwag mong sayangin ang harina” sigaw ni Aerel, siya namang muling tapon ni Jethro ng harina kay Aerel kaya nakain niya ito.

“Sige na, tama na” sabi ni Jethro sabay basag ng isang itlog sa noo ni Aerel.

“Yan pala ang gusto mo, ha” paghahamon ni Aerel, na muling sinalubong ang harinang tinapon ni Jethro sa mukha niya.


‘Ibang trip naman, alam mo ng may humahabol na pulis sa’yo, nakuha mo pang kumain ng siopao’ bulong ni Jethro sa sarili sabay ngiti. Patuloy pa rin sa pagkikipagsiksikan si Jethro, hindi na kasi niya kailangang hawiin ang mga tao para lang makalusot sa mga humahabol sa kanya, nakita niya kasing may katabaan ang mga ito kaya natitiyak siyang hindi sila makakahabol sa kanya.

‘Matteo?’ tanong ni Jethro sa sarili.

Hinabol niya si Matteo, pero dahil sa marami ang mga tao ay nahirapan siyang sundan ito, ngayon alam na niya ang pakiramdam ng mga pulis na humahabol sa kanya.

‘Sino ka ba Matteo? Bakit nalilito ako sa nararamdaman ko sa’yo? Ayos na sana ang lahat pero iba ang kutob ko, pakiramdam ko may binabalak kang kakaiba sa aming magbabakarda? Hindi ko rin alam kung ano ang kutob na iyon, pero maaari ring may nararamdaman ako sa’yo. Sino ka ba talaga, bakit ngayon pa lang ako nalito ng ganito sa nararamdaman ko sa isang tao’ tila ba kinakausap ni Jethro sa Mateo.

Natauhan lang si Jethro ng maramdaman niyang nagkakagulo na sa likod niya, alam niyang malapit na ang mga pulis sa kanya. Kaya hindi siya nag-dalawang isip na pumasok sa pinakamalapit na banyo na nakita niya.

Pagpasok sa banyo ay kaagad siyang dumiretso sa isang cubicle, ‘swerte, may bakante’ masayang sabi ng utak ni Jethro. Kaagad niyang inalis ang suot niyang sumbredo, blonde na wig, sunglass, at polo. Kinuha niya ang t-shirt sa loob ng bag at inilagay ang mga hinubad na gamit sa bag. Pagkasuot ng t-shirt ay lumabas ng cubicle, dahil wala ng silbi ang bag sa kanya ay iniwan na lang niya ito.

Humarap sa salamin, konting hilamos at suklay sa buhok ay handa na siyang lumabas ng banyo. Sigurado siya, konting disguise lang ay matatakasan niya ang mga humahabol sa kanya.

Lumabas siya sa banyo na parang wala lang nangyari. Patuloy pa rin siya sa pakikipagsiksikan sa mga tao, sa pagkakataong ito ay para maka-alis na siya sa lugar na iyon, nang may biglang tumapik sa balikat niya. Pagkaharap niya ay nakita ang mga pulis, bigla siyang kinabahan.

“May nakita ka bang lalaki na kasing-taas mo na naka-sumbrebo at blonde ang buhok?” tanong ng isang pulis.

“Siya yan, sigurado ako pareho sila ng pangangatawan” pangungulit ng isa pang pulis.

“Paanong naging siya ang hinahabol natin, itim ang buhok nito at wala naman sumbrebo. Huwag kang mambintang at baka makasuhan pa tayo” pagtanggi ng isang pulis.

“Mga sir, nakita ko po yung tinutukoy ninyo, nagawi po siya banda doon” sabi ni Jethro sa kanila.

“Sigurado ka ba?” tanong ng mga pulis.

“Opo sir, nagmamadali pa nga po siyang naglalakad” panigurado ni Jethro sa kanila.

“Sige, salamat, at pasensya na kung pinagkamalan ka ng kasama ko” paumanhin ng isang pulis.

“Wala po iyon, sige po” paalam ni Jethro sa kanila sabay saludo.

‘Ang mga pulis talaga, ang daling linlangin’ bulong ni Jethro sa sarili.



Nasilaw sa sikat ng araw si Jethro pagkadilat ng mga mata niya, nagising siya dahil sa sigaw ng nanay niya, niyayaya siyang mag-almusal. Sa madalang na pagkakataon ay naisipan niyang sumabay na kumain sa pamilya niya, kahit madalas siyang nasa bahay ay hindi siya madalas nakiki-salo sa pagkain sa kanila. Habang nakahiga siya ay namalayang na lang niyang nakatutok ang paningin niya sa bintana sa kanyang kwarto na merong apat na partisyon. Bigla niyang naikumpara ang bintanang iyon sa Johari Window, ngayon ay nakatutok ang paningin niya sa kaliwang baba ng bintana o ang tinatawang na Hidden Spot. Sa parteng ito nilalagay ang mga bagay na alam mo sa sarili pero sadyang ayaw mong ipaalam sa iba, kahit na sa mga malapit pa sa’yo.

Isa sa mga tinatagong sikreto ni Jethro ay ang galit niya sa kanyang pamilya, oo, nakwento na niya dati na nagtatampo siya sa kanyang pamilya dahil laging pinapakialaman ng magulang niya ang lahat-lahat sa kanya noong bata pa siya, mula sa mga damit na isusuot hanggang sa mga lakad ng mga kaklase at kaibigan niya, pero hindi niya kayang aminin kahit kanino na hindi nawala ang galit na iyon. Kahit na malaya na siya ngayon ay nanatili pa rin ang galit niya sa mga magulang niya, lalo na kapag nagtatanong ang mga ito kung ano ang ginagawa niya at kung saan siya pupunta. Kahit galit siya sa kanila, hindi niya iyon kayang ipakita, mas gusto niyang kimkimim ang nararamdaman kasi alam niya mga magulang pa rin niya ang mga iyon, kailangan silang respetuhin.

Isa pa, hindi niya rin maamin sa iba na mahal na mahal niya ang kanyang pamilya. Sa tutuusin ay pwede na siyang magsolo dahil alam niyang kaya niyang mabuhay mag-isa, pero mas malakas pa rin ang kapit ng mga kadugo niya kaya hindi niya maiwanan. Hindi niya kayang iwanan ang pagtawag ng nanay niya tuwing kakain na, hindi niya kayang iwanan ang madalas na pag-inom ng tatay niya, hindi niya kayang iwanan ang pangungulit ng kapatid niya, hindi niya kayang iwanan ang pangangaral ng mga tita niya, hindi niya kayang iwanan ang pangungutya sa kanya ng mga tito niya, hindi niya kayang iwanan ang mga makukulit niyang mga pinsan.

Makalipas ang ilang minuto ay nagpasya na ring bumangon si Jethro, naghilamos at nagmumog. Pagkalabas ng kwarto ay humarap na siya sa hapag-kainan, siya na lamang ang hinihintay para mag-simula na silang kumain. Kagaya ng dati ay nanatiling tahimik si Jethro sa harap ng kanyang pamilya.

“Ma, eto ang pang-grocery at pambayad ng mga bills” sabay abot ng pera ni Jethro sa nanay niya pagkatapos nilang kumain.

“Salamat, anak” masayang sabi ng nanay niya.

“Pa, pambili ninyo ng alak” malungkot na sabi ni Jethro sa tatay.

“Anak, kulang pa ito. Wala pa akong pang-sabong” biro ng tatay niya.

“Kung gusto niyo po, itaya nyo sa sabong yan at kung nanalo kayo tsaka na lang kayo bumili ng alak. Hindi ko pa pinangarap na sustentuhan ang mga bisyo ninyo” biro ni Jethro sa ama.

“Eto, pambayad mo ng tuition mo, kung mangangailangan ka ay mag-withdraw ka na lang sa ATM mo. Nag-deposit ulit ako doon” sabay abot ng pera ni Jethro sa nakakabata niyang kapatid na babae.

“Kuya, salamat” masayang sabi ng kapatid niya.

Madalas ay naiinis si Jethro sa sarili, sa laki ng galit na kinikimkim sa pamilya niya ay mas nananaig pa rin ang pagmamahal niya sa kanila. Sa buong buhay niya, iyon ang pinakamahirap na problema niya. Di baleng mag-solve siya maghapon ng Sudoku at Crossword, huwag lang yung madalas na nalilito siya sa galit at pagmamahal.

Lumabas ng bahay si Jethro pagkatapos kumain, iyon kasi ang madalas niyang gawin bago puntahan ang mga pinsan sa kabilang bahay para samahan silang manood ng cartoons.

“Papa J” malanding sigaw ng kapitbahay nilang bading, si Beauty.

“Badong, kumusta?” masungit na pagbati ni Jethro.

“Eto naman, Beauty na lang” masuyong sabi ng bading.

“Mas gusto kitang tawaging Badong” pagpupumilit ni Jethro.

“Sa dalang mo lang akong pansinin ay papayag na ako sa gusto mo” pagpayag ni Beauty.

“Ano bang kailangan mo?” pagsusungit pa rin ni Jethro.

“Ito naman, parang hindi pa alam” malambing na sabi ni Beauty.

“Badong, hindi ako manghuhula para alamin ang gusto mo sa akin” si Jethro.

“Sige na nga, lalakasan ko na ang loob ko, gusto ko sanang mag-almusal” sabi ni Beauty.

“Sakto, meron pa kaming tirang pagkain sa loob, hotdog at itlog. Kung gusto mo paghahain kita” pag-alok ni Jethro.

“Naku, Papa J, ibang almusal ang gusto ko” pangungulit ni Beauty.

“Badong, ang kulit mong kausap, ah” kunwaring pagtatampo ni Jethro.

“Papa J, huwag ka ng magtampo, sasabihin ko na kung ano ang gusto ko. Gusto ko sanang almusal ang hotdog mo” sabay turo ni Beauty sa pagitan ng hita ni Jethro.

“Yun lang pala, saan tayo?” tanong ni Jethro.

Natulala ni Beauty.

“Badong, anong nangyari sa’yo, tinatanong lang kita kung saan mo gustong kaiinin ang hotdog ko” sabay sampal ng mahina sa pisngi ni Beauty.

“Aaaaaaaaaaaaaaaaayyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy!!!!!!!!!!!!!!” sigaw ni Beauty.

“Huwag ka ngang sumigaw, umagang-umaga ginagambala mo ang lugar natin” pagbawal ni Jethro.

“Masaya lang ako, tignan mo with matching teary-eye. Sa tinagal-tagal ng panahon na inaasam kita, sa wakas matitikman din kita. Ako na ang Reyna ang Umagang ito” masayang sabi ni Beauty.

“Hindi pa ako naliligo” sabi ni Jethro.

“Carry lang iyan, kahit hindi ka bagong gising ka, mabango ka pa rin. At baka magbago pa ang isip mo kapag nabasa ang ulo mo” hirit ni Beauty.

Hindi rin alam ni Jethro kung bakit siya pumayag sa gusto ni Beauty, sa tagal na nilang magkapitbahay ay madalas siyang kinukulit ng bading, sa bawat kita niya dito, mapa-umaga, tanghali, o gabi, walang sawa siyang kinukulit. At sa pagkakataong ito ay pumayag siya, siguro dahil na rin sa mga nangyari sa kanya sa mga nakaraang araw, simula sa paghabol ng mga pulis sa kanya, sa palaging pagpasok ni Matteo sa utak niya hanggang sa problema sa pamilya.

“Badong, gising” sabay pagtampal-tampal ng mahina ni Jethro sa pisngi ng naka-siping.

“Aaaaaaaaaaaaaaaawwwwwwwwwwwwwwwwww!!!!!!!!!!” sigaw ni Beauty.

“Kapag hindi ka huminto susuntukin kita” pagbawal ni Jethro.

“Papa J, sige hihinto na ako. Para akong sawa nito, kahit hindi ako makipag-sex ng ilang buwan busog pa rin ako” masayang sabi ni Beauty.

“Pang-rampa mo” sabay abot ng isang libo ni Jethro kay Beauty.

“Papa J naman, huwag na, bawing-bawi na ako sa ginawa natin” pagsoli ng pera ni Beauty kay Jethro.

“Sige, alis na ako” paalam ni Jethro kay Beauty pagkatapos niyang magbihis.

“Papa J, sandali lang” paghabol ni Beauty.

“Bakit na naman, ano pang gusto mo, binigay ko ang lahat-lahat sa’yo” inis na sabi ni Jethro.

“Eto naman, susulitin ko na, pwede pang humingi ng isa pang halik?” paki-usap ni Beauty.

“Sige, basta siguraduhin mong walang nakaka-alam ng ginawa nating ito” pagpayag ni Jethro.

“Oo, makaka-asa ka” sabi ni Beauty, sabay halik sa labi ni Jethro. “Performance level ka, to the third level, dahil naka-tatlong round tayo. Hinding-hindi ko makakalimutan ang araw na ito, I’m so happy. Paalam, Papa J” huling hirit ni Beauty.

Umuwi si Jethro para maligo. Hindi niya inaakala na masisiyahan din siya sa nangyari sa kanila ni Beauty, pero pinangako niya sa sarili niya na hindi na mauulit iyon.

Kagaya ng nakagawian, sinamahan niyang manood ng cartoons ang mga makukulit niyang pinsan at dahil wala silang pasok sa Day Care ay pinasya niyang ipasyal sila at ilibre sa paborito nilang fastfood. Sobrang tuwa din ang nararamdaman niya kapag naririnig niyang nagtatawanan ang mga pinsan niya. Nang mapagod ang mga bata ay nagpasya na siyang inuwi ang mga ito para makapag-pahinga na sila.


“Jethro, bukas na lang iyong bayad ko sa utang ko” sigaw ng isang kapitabahay nila habang naglalakad.

“Sige po, walang anuman basta alalahanin ninyo na madadagdagan ang interest” biro ni Jethro.

“Kuya, saan na pala iyong pinapa-gawa kong project sa’yo?” tanong ng high school na estudyanteng nakasalubong niya.

“Bukas kunin mo sa bahay” sagot ni Jethro.

Sanay na si Jethro sa ganito, sa tuwing naglalakad siya ay laging merong pinapaalala ang mga kapitbahay niya, mula sa mga pautang hanggang sa pag-ayos ng sirang tubo sa banyo nila. Sa ngayon ay papunta siya kina EA, may konting salo-salo sila doon.


“Surprise!!!!!” sigaw ng mga kaibigan niya pagbukas ng pinto ng apartment ni EA.

“Ayos, na-surprise ako sa inyo. Akala ko ba despedida ni Dyne ito?” tanong ni Jethro sa mga kaibigan.

“Eto naman, hindi na mabiro. Ikaw na lang kasi ang hinihintay namin kaya naiisipan ka naming i-surprise kahit hindi dapat” biro ni Franco.

“Tama na iyan, simulan na ang inuman” pagyaya ni EA.

“Tikman ninyo muna ang niluto ko” kunwaring pagtatampo ni Aerel.

“Asus, alam mo namang hindi kami gaganahang uminom kung hindi namin natitikman ang masarap na luto mo” pag-alo ni Jethro kay Aerel.

Pagkatapos kumain ng magkakaibigan ang sinimulan na ang inuman at kagaya ng dati ay hindi mawawala ang pagkanta ni EA.

“Brads, bakit nag-iisa ka dyan?” tanong ni Jethro kay Dyne na nasa likod ng sofa.

“Emo lang, mami-miss ko ito, ang mga gimik natin, ang mga inuman, at siempre kayo” malungkot na sabi ni Dyne.

“Siempre ikaw rin, mami-miss namin. Kung malungkot ka, ano pa kayang mararamdaman namin. Hindi pa nga natin nahahanap si Goji tapos iiwan mo pa kami” sabi ni Jethro.

“Ayaw ko naman sanang magtrabaho sa ibang bansa, kaya lang sayang ang offer. At dahil na rin sa paki-usap ng magulang ko na magsama-sama na kami doon kaya pumayag na rin ako. Pasensya na talaga” si Dyne.

“Walang kaso iyon, alam ko naman na darating din ang oras na magkakahiwalay tayo, pero tandaan mo na maraming paraan para ma-contact kami. Huwag mo kaming kalimutan kahit na maraming ibang lahi na nagpapamasahe sa’yo doon” biro ni Jethro.

“Oo naman, kayo pa, makakalimutan ko muna ang pangalan ko bago ko kayo makalimutan” sabi ni Jethro.

“Kumusta na pala si Matteo?” tanong ni Dyne, na biglang tumigil sa pagkanta si EA.

“Dyne, mami-miss ka namin” sigaw ni EA sa mic.

“Wala na akong kasamang magyo-yoga” sabi ni Franco.

“Dyne, mag-ingat ka doon. Kapag meron kaming gimik, sasabihan ka pa rin namin” si Aerel.

“Tama na ang drama, group hug na” sigaw ni Jethro.

Itutuloy...

GWAPITO'S BY NIGHT 8

Matagal na kayong naghintay? Ahihihi... ako rin eh. This is for Gboi Arpon the author of The Newbie, The Sophomore and the Veteran. Ang pinakabago kong resident author sa aking blogspot na Fall in Love with Dalisay. Kasama niya si Mike Juha na nagpo-post doon. Ahihihi.

Bx's character is next. Sa ngayon ay si EA muna ito. At kung mapapansin ninyong halos familiar ang eksena, iyon ay dahil sa karugtong ito ng kay Matteo. Sa nakabasa ng Chapter 7, alam niyo ang sinasabi ko. Pero siempre, may exciting na kasunod.

Enjoy reading. :)


CHAPTER 8


"Damn!"

Banas na banas na lumabas ako ng REZ DENTE Grill. Kakakausap ko lang sa mommy ko at hindi maganda ang naging usapang iyon. Nakakawala ng gana para sa dati ng matabang na gabi ko. Gamit ang exclusive na pintuan para sa empleyado at mga kaibigan ko ay tinumbok ko ang harapan ng bar. Gawain ko na iyon since maitayo ang REZ DENTE para na rin sa marketing purposes. Sino nga ba naman ang nakaka-resist ng kagwapuhan naming tinaguriang GWAPITO'S ng barangay na iyon?

Naalala ko pa ang sinabi ni Mommy sa akin bago ako lumabas ng bar.

"You're making a fool out of yourself Achilles! Sell that damned bar of yours and help with the family business! Pinagbigyan na kita sa pagkanta-kanta mo sa ibang bansa at sa kung anu-ano pang kalokohan na kakabit ng pagsikat mo. Its high time you help us. Your father's not getting any younger!" masakit sa taingang sabi ni Mayumi Diaz, ang former beauty-queen na nanay ko.

Bumugha ako ng hangin sa frustration.

"Mom, are we on this again? I thought I told you..."

"That you don't want to run our business. That you'd rather let Chadrick to handle it since he's the first born. And that you can live like a king since you have money that will last you a lifetime. That's bullshit Eljo Achilles Gruttenberhg. That's totally bullshit!" mahabang putol ni Mommy sa sasabihin ko.

"You know what? Call it whatever you want Mom, I don't care! To hell with that damned business. You can sell it to Satan but don't call my own business bullshit!" galit na galit kong sabi. Sa lahat ng pagtatalo namin ni Mommy ay iyon ang pinakanagpagalit sa akin. Ayoko kasing nilalait ng sinuman ang pinaghirapan ko. Kahit sino ka pa.

Magbubukas sana ako ng Dunhill Lights ng makatawag ng pansin ko ang isang kapaparada lang na CRV. Hindi tinted ang salamin kaya nakita kong medyo cute ang sakay nun. Sinasabayan pa ang awitin ng Ramones na pinapatugtog ng malakas mula sa loob ng bar. Sumandal ako sa isang poste ng building para mabistahan na rin ito ng husto at para na rin hintayin ang mga kumag kong kaibigan.

Nagbukas ito ng sigarilyo habang naghe-headbang ng marahan ng maya-maya ay mataranta ito ng ma-realize na hindi pala nito nabuksan ang bintana ng lubusan. Dali-dali itong lumabas at kumaway-kaway pa para itaboy ang usok. He looked so silly and cute at the same time. Hindi ko mapigilang mapahagikgik.

Nakita kong tumingin ang lalaki sa akin saglit at parang bahagyang namula. Pumasok ito ulit sa kotse ulit at may kinuha sa likod. Sinindihan ko ang kanina pang nakatengga ng sigarilyo at tinawagan si Jethro.

"Pare, are you coming?" tanong ko ng mag-hello ito.

"Double-meaning ba iyan 'tol?" natatawang sabi ni Jethro sa kabilang linya.

"Ungas! Ang dumi talaga ng isip mo."

"Same to you 'tol. Malapit na kami. Para ka namang bago ng bago eh."

"Sige. Hintayin ko kayo sa loob. Malapit na set ko."

"Sure."

Pinatay ko ang cellphone at itinapon ang yosing hindi naman nakatikim ng hihigit pa sa tatlong hithit. Nakita ko ulit ang cute na lalaki na ngayon ay nakasuot na jacket na itim. Nakatanggap ako ng mga bati mula sa mga adoring fans na tinatapunan ko lang ng matipid na ngiti. Customer pa rin sila. Hindi pwedeng isnabin basta-basta.

Kilala ang REZ DENTE bilang "Bar of the natural hottie". Hindi basta nagpapapasok kahit pa may pambayad ka. Kung pangit ka, baduy, trying hard at jologs. Hindi ka pwedeng pumasok. Pero mayroong lugar sa labas ng bar na pwede mong tambayan. Kung magpipilit kang pumasok, ihanda mo na ang malaki-laking halaga para magawa mong maki-mingle sa mga magagandang nilalang.

Maraming nagrereklamo, but I have connections so that those pathetic faggots, bitches and manwhore stayed out of my sacred business. Hindi ako natatakot mawalan ng parokyano, in fact, dahil doon, lalong nakilala ang REZ DENTE Grill. Ganyan kalakas ang dating nito sa mga mahilig maging fabulous. Lalo na sa mga gustong patunayan na sila ay Natural Hottie. Kung sino ang makakapasok at kung sino ang hindi.

Binulungan ko ang bouncer na nadaanan ko para papasukin ang lalaking naka-jacket na nakakatanggap din ng humahangang tingin mula sa ibang customers.

Naupo ako sa isang couch malapit sa stage ng makita kong pumasok ang lalaking kanina ko pa binibistahan na parang may hinahanap. Pumasok ito sa CR. Marahil ay para mag-ayos. Paglabas nito ay lalo kong natitigan ang mukha nito. Small face. Hard jaw. Pointed nose. Full lips. Hmmm, me likey.

Nakuha na nito ang interes ko ng mapansin ko ang isang bagay. Para itong bata. Amazed na amazed sa paligid pero parang walang pakialam. Sa sobrang walang pakialam nito sa paligid ay hindi nito napansin na may isa pa pala itong baitang na aapakan kaya naman sumala ang pag-apak nito at diretsong pumlakda sa sahig.

That had me laughing out loud. Sobrang nakaka-amuse ang isang ito. "Interesting. Mukhang magiging maganda ang gabing ito para sa akin." sabi ko sa sarili.

Inalalayan ang may pagkalampang-cute na parang hilo pa sa nangyari. Nang makita nito na tumatawa ako ay taas-noong naglakad ito sa bar para umorder. Nakita kong nilapitan ito ng ilan para marahil yayaing magsayaw na tinanggihan naman nito.

Nagdatingan na sila Jethro, Aerel, Franco, Dyne at Goji. Kulitan at kamustahan ng parang hindi nagkita-kita ng matagal. Sa kabila noon ay naging abala pa rin ang mata ko sa prospect ko na nasa malapit lang.

Sinenyasan ko ang bartender na bigyan ito ng drinks. Kaya naman sa pag-ulit nito ng order ay nagulat ito ng akmang magbabayad. Itinuro ako ng empleyado kaya itinaas ko ang sariling inumin na kanina ko pa dinededma dahil malamig.

Maliwanag sa kinalalagyan nito kaya kitang-kita ko ng matuluan ito ng iniinom na tequila. Naaaliw na naman akong tumawa. Napansin ko ang seryosong si Jethro na nagpalipat-lipat ang tingin sa akin at sa lalaking nasa counter.

"What?" natatawang sabi ko.

"Nothing pare." iiling-iling na sambit nito.

"Sir EA, set na raw po kayo." kiming sabi ng isa kong waitress. Halatang nagpapa-cute sa aming anim.

"Guys, set muna ako. Drinks is on the house... for tonight." nambibitin ko pang sabi kasabay ng pagpapaalam para tumugtog.

Umani ng hiyawan sa mga sira-ulong Dyne at Goji ang sinabi ko habang si Jethro ay nakamasid lang sa akin na para bang may iniisip. Tinapunan ko siya ng questioning look na sinagot lang niya ng iling at tipid na ngiti. Ang madramang Franco at Aerel naman ay parang nagpapakiramdaman.

"Diyan muna kayo."

I checked the playlist. Second set na kaya ang gusto ng mga tao ay yung may magsasayaw sila. Sinenyasan ko ang keyboardist kung ano ang kanta. It was my version of "Can't Take My Eyes Off You." Rock ang genre ko kaya in-incorporate ko lang ang swing rhythm na nagustuhan ng mga tao sa awitin ni Gloria Gaynor.

Nagsimula ng umindak ang mga nasa dance floor. May nagpapakitang gilas sa pagsayaw mayroon naman na tamang sabay lang sa tugtog at indak sa lugar na kinatatayuan. Maya-maya ay nakita kong may kasama ng babae ang lalaking tinitingnan ko. Maganda ang babae, in fairness. Pero ang nakakatawa ay ang sumunod na nangyari. Inikot nito ang kasayaw na babae pero mukhang napasobra kaya natumba ito. Groggy na rin marahil.

Bahagya akong natigil sa pagkanta pero hindi ang rhythm section ko. Natatawang nagpatuloy ako sa pag-awit habang unti-unting napuno ang dancefloor na ginulantang ng agaw-eksenang pares na marahil ay nagsi-upo na rin.

Tumagal ng isang oras ang non-stop na sayawan at kantahan. halos ayaw pa nila kaming pababain ng matapos kami. Sinalubong ulit ako ng mga makukulit kong kaibigan pagkababa ko ng stage papunta sa VIP Lounge na naka-reserve sa amin.

"Grabe, EA. Ang galing mo talaga kumanta. Isali mo naman ako minsan." makulit na sabi ni Dyne.

"Sure." natatawang sabi ko.

"Hay naku tol, sigurado kang payag kang kumanta yang si Dyne sa stage?" nanlalaking mata na tanong ni Goji.

"Why not?" kibit-balikat kong tugon kahit alam ko na kung ano ang tinutumbok nito.

"Oo nga? Ano bang problema kung kumanta ako tol?" kunot-noo pa si Dyne.

"What Goji wants to say is you need more practice Dyne." mahinang sabi ni Franco.

"Anong practice? Okay na kahit biglaan pa iyan." mayabang na tugon ng pinagpapraktis.

"Hay naku. Ang slow." bulong ni Aerel. "Magbest-friend nga kayo nitong si Goji."

"Guys, give Dyne a break. Kung gustong kumanta, pabayaan niyo. Pwede namang naka-mute ang mic eh." sabi ko.

"Utot! Bakit ako kakanta ng naka-mute ang mic. Ang sama mo tol!" nagtatampo kunwaring sabi ni Dyne.

"Nagtampo ka pa. Pwede bang i-text mo na lang kami kaysa kumanta ka sa stage. Mas maiintindihan pa namin." pang-aasar pa ni Franco.

"Sige laitin niyo ako." natatawang wika ni Dyne. Halatang tinatamaan na ng kaunti sa nainom.

Tumagal ang usapan ng mga isang oras at tinawag ulit ako para sa aming set. Tumayo ako ng magsalita si Jethro.

"CR lang ako." basag ni Jethro sa usapan.

"Uy nandiyan ka pala 'tol." buska ni Goji.

"Yeah right." matabang na sabi nito saka mabilis na tinungo ang pakay.

"What's with him?" si Franco na namumula na ng bahagya.

Nagkibit ako ng balikat. "IDK. Teka, susundan ko. Kanina pa siya ganyan eh." paalam ko sa mga kumag.

"Sige tol. Huwag kayong mag-quickie ha." pahabol na sabi ni Goji na nakita ko pang umani ng kutos mula sa tatlo.

Nagtataka man ay sinundan ko na talaga si Jethro na kakaiba ang ikinikilos. Hinanap rin ng mata ko ang lalaking naka-jacket na ngayon ay mukhang missing in action na.

Pagdating sa CR ay nagitla ako sa bumungad sa akin. Jethro was standing with his fly semi-opened while the man in leather jacket is kneeling down in front of him. Mabilis na nagdilim ang paningin ko at walang kibong umalis sa CR.

Kaya pala ganoon makatingin si Jethro. Type niya rin pala ang prospect ko. Sabi ko sa sarili habang kinakalma ang aking kalooban. There's no need to be furious. I don't own the man. Akin mana ang bar na ito ay hindi ibig sabihin na akin ang lahat ng prospect ko dito.

Umakyat ulit ako sa stage at mabilis na kumanta ng apat na kanta lang. Tinamad na ako. Nakita kong lumabas na sina Jethro at ang lalaking naka-jacket na dumiretso sa counter.

Mabilis kong tinapos ang performance at nilapitan ang ka-quickie ng kaibigan ko.

“Kamusta naman ang performance ng kaibigan ko?” I said with malice.

“Mali ang iniisip mo, naihian ko kasi yung sapatos niya, kaya pinunasan ko ng tissue.” May pagka-defensive na sagot nito sa akin.

“Ah ganun ba?” kunwaring ayon ko.

“If you don't believe me, ok lang.” sabi nito sa akin sabay talikod.

That caught me off guard. Wala pang tumatalikod sa akin kapag kausap ko. So this man is no special snowflake! Pero na-amuse ako sa ginawa niya kaysa ang magalit.

Sinundan ko ito ng maglakad ito papunta sa bar para umorder. Inunahan ko na ito at dinoble ang order na drinks nito.

"Sorry kung na-ofend ka sa sinabi ko." apologetic kong sabi.

"Ok lang."

"Ngayon lang kita nakita dito."

"That is because lang ako nagpunta dito."

Natawa ako. The man is a walking dumb-ass. But a cute one for that matter.

Nagpakilala ito. Matteo. A saint's name for a dumb-ass. Great! Pero sa halip na mainis ay mas lalo akong ginanahan sa pakikipag-usap sa kanya. I didn't know that kaaaliwan ko pala at kakainin ang sinabi kong I can't stand dumb people. Iba pala ang experience. Maybe, dahil na rin sa ngiti nito. There's something about his smile that makes me want to know him more.

Ipinakilala ko si Matteo sa mga kaibigan pero iniiwas ko na siya kay Jethro. Naroong nakatikim ito ng katarayan ni Franco at ng panglalandi ni Dyne at Goji. Pinagtawanan na rin ito ni Aerel pero hindi ko talaga siya inilapit kay Jethro.

Niyaya ko siyang sumayaw. Medyo tipsy na ako kaya naman maharot na ang mga kilos ko kay Matteo. Nawala lang iyon ng bahagya ng makita kong tinitingnan ni Matteo si Jethro sa di kalayuan na may kasayaw din. Sa inis ko, hinalikan ko siya. Gumanti naman ang mokong pero di ko na talaga kaya kaya binigyan ko siya ng calling card sa halip na dalhin sa dark room ng REZ DENTE.

Hindi rin naman ako makakapag-perform ng maayos. But there will be next time. That's for sure.

"Call me." iyon lang ang huling sinabi ko.

Tinawag ko na si Goji na siyang kasabay ko pag-uwi dahil sa likod lang sila ng apartment ko. Nagsisabay na sila Aerel, Dyne at Franco. Si Jethro naman ay nagpaiwan.

"Tol, kape muna tayo." yaya ko kay Goji.

"Sige." hilong sagot nito.

"Eto candy."

"Salamat." paborito nito ang matamis kapag lasing.

Pinaandar ko ang Dodge Viper ko papunta sa kalapit na coffe shop. Nilagpasan namin ang mga naglalakad na sina Franco. Malapit lang kasi ang bahay ng mga ito at hindi nadala ni Aerel ang sasakyan niya.

Nang makarating sa coffee shop ay nagpaiwan ang nahihilo pa ring si Goji sa labas kaya naman ako ang napilitang umorder ng espresso para sa aming dalawa. Naghihintay na akong tawagin ang pangalan ko sa counter ng makita kong nagkakagulo sa labas at may tatlong lalaking pilit na kumukuha kay Goji mula sa sasakyan ko. Dali-dali akong lumabas pero nagpaputok ang mga ito para hindi kami makalapit.

Nagsisisigaw si Goji ng tulong pero pinatahimik ito ng paluin sa ulo ng baril.

Nagkubli ang lahat sa mga pwedeng pagtaguan. Hindi ako makalapit kaya naman hinayaan ko muna silang madala si Goji habang duma-dial ako sa police station. Walang sumasagot! Putek!

Gumapang ako papunta sa malalagong santan ng marinig kong umarangkada ang sasakyan ng tumatangay kay Goji.

Mabilis kong tinungo ang Dodge Viper. Sports car iyon. Kaya nitong abutan ang kahit na anong sasakyan na gusto nitong abutan. Tiningnan ko ang plate number. Agad kong tinandaan iyon. Idinial ko ang number ulit ng police station. Sa wakas may sumagot.

"Hello. Si Eljo Achilles ito ng REZ DENTE. May hinahabol akong kidnap victim. White van, Plate number XDN-897. Narito kami sa kahabaan ng Gwapito papuntang Junction. Bilisan niyo." Mabilis kong sabi habang iniiwasan ang mga sasakyan na nagbibigay daan sa aming habulan.

"Tang-ina!"

Naalala ko si Kuya Chadrick. Pulis nga pala iyon. Agad kong hinagilap ang phone sa pamamagitan ng pagkapa sa pinagtapunan ko nun. Nasa tabi ko lang iyon eh. Sabi ko sa isip. Nakita kong bumukas ang bintana ng van at sumungaw ang isang lalaking may baril. Pinaputukan ako nito.

"Shit!"

Nataranta ako ng tamaan ang gulong ko at gumiwang ito. Nawalan ako ng kontrol at ang sumunod na namalayan ko ay ang pag-angat ng sasakyan sa lupa at ang matinis na pingkian ng semento at bakal. Total darkness and kasunod na natandaan ko bago ako nawalan ng malay.


Itutuloy...

GWAPITO'S BY NIGHT 7

Matteo


Ipinarada ko ang aking CRV sa harap mismo ng RezDente Bar, tiniganan ko ito mula sa sasakyan ko, isang normal na gabi, maraming mga kabataan na kuntodo porma ang pumipila sa labas ng bar, waiting to be admitted perhaps, may mga magtrotropa na naghahanap ng good time at may mga grupo din na naghahanap lang ng magandang lugar na magigimikan.

Inabot ko ang isang kaha ng sigarilyo malapit sa may kambyo, naglabas ng isang stick ng sigarilyo at sinindihan ito. Bumalik ako sa aking pagmamasid. May mga paisa isa lang na nadating, may mga tumatambay muna sa labas at magtetext, naghihintay siguro ng kaibigan na makakasabay na papasok, may mga lumalabas din ng bar na kahit maaga pa ay parang wasted na wasted na at groggy pa. Maganda ang tugtug sa loob ng bar na hanggang sa parking lot na kinalalagyan ng sasakyan ko ay dinig.


"Just get me to the airport put me on a plane
Hurry, hurry, hurry before I go insane
I can't control my fingers, I can't control my brain
Oh no, oh, oh, oh, oh"
"Twenty, twenty, twenty four hours to go I wanna be sedated. Nothin' to do, no where to go, oh, I wanna be sedated."


Huli na ng mapansin kong parang napupuno ng usok ang sasakyan ko. “tang ina di ko pala nabuksan ang bintana!”


Agad agad akong lumabas ng sasakyan, at kumaway ng kumaway para lumabas ang usok mula sa loob ng sasakyan. May isang lalaking nakatingin sakin, lumabas muna siguro siya ng bar para magpahangin o magintay sa mga kaibigan niya. Naiiling sabay natatawa ang lalaki sa nakita niyang ginagawa ko. Nakita ko ng malapitan ang mukha ng lalaking ito, si Eljo Achilles o mas kilala sa tawag na EA.

“Great! Now the famous EA knows how stupid Iam.” sabi ko sa sarili ko, sabay pasok ulit sa loob ng sasakyan at binuksan lahat ng bintana nito. Tinignan ko ang sarili ko sa rearview mirror, kinuwa ko ang leather jacket sa back seat. “Its time to throw the dice!” sabi ko sa sarili ko. Naglakad na ako papunta sa bungad ng Rez Dente bar. May pailan ilang tao ang napapatingin sakin, pero dahil nasa paligid lang din si EA mas konti ito kesa sa usual na natatanggap ko.


“Nice jacket dude.” bati sakin ng isang jejemon sa tabi ko, tinignan ko lang ito at nginitian, “sige magshades ka sa kalagitnaan ng gabi.” sabi sa sarili kong pangungutya sa jejemon. May mga grupo ng babae na nagsisibulungan at animo'y kinikilig nung dumaan ako. I'm waiting to be admitted sa bar, madami nang tao sa loob kaya wala rin akong choice kung di ang pumila at magintay para makapasok. Madami ang sa mga napapadaan ang napapatingin sakin. Tinignan ko ang sarili, “may mahalay ba sa suot ko?” tanong ko sa sarili ko.



Dumaan si EA sa mga nakapila, ang ilan sa mga babaeng nandoon ay napatili, ang ilan namang mga lalaki ay di napigilang humanga, bago pumasok ng bar ay bumulong ito sa Bouncer, at tuloy tuloy ng pumasok. Naglakad lakad ang bouncer at lumapit sa isang grupo ng mga babae, naghiyawan naman ang mga ito at pinapasok na sa bar, sunod na pumunta sa tapat ko ang bouncer at sinabing makakapasok narin daw ako.


“kampi ata ang kapalaran sakin ngayong gabing ito. Sana magtuloytuloy na.” sabi ko sa sarili ko. bago pa man ako tumuloy sa bar para kumuwa ng drinks, dumaan muna ako sa CR, tinignan ko ang sarili ko sa salamin, at tinignan kung may mahalay ba sa aking itsura. Ayos naman ang aking buhok, wala naman akong dumi sa mukha, ayos naman ang pananamit ko, leather jacket and fitted black shirt saka faded jeans and fine kicks from nike. “wala namang mali ah? Bakit ako pinagtitinginan?” bulong ko sa sarili ko. huminga ako ng malalim at lumabas sa CR.


Loud music was being played, the dancefloor is full with people, the baristas are busy mixing drinks. “this will be fun.” bulong ko ulit sa sarili ko. mula sa kinatatayuan ko, ay kitang kita ang buong bar, nakita ko ulit si EA na parang may iniintay, at nakatingin siya sa direksyon ko. napatingin ako sa kaliwa at kanan ko, karamihan nakatingin din sakin babae, lalaki, bisexual, bakla at pati ang mga tomboy. Itinuloy ko ang pagtahak papuntang bar para umorder ng maiinom. Di ko nakitang may isa papala akong step na hindi naapakan, ang resulta?


KABLAGGG!


“I'm ok, I'm ok.” sabi ko sa mga taong umaalalay sakin, iniikot ko ang tingin ko, may ilang natatawa, ang ilan pinipigil pa ang tawa at nangingiti at may ilang deadma lang, pero ang mas ikinagulat ko ay ang reaksyon ng isang lalaking kanina pa ako nahuhuli sa mga kapalpakan ko, si EA, umiiling ito at natatawa. Taas noo parin akong naglakad papuntang bar, may ilan sa mga nadadaanan ko ang nagpapapansin, pero iisa lang ang goal ko ngayong gabing ito, at doon hindi ako pwedeng pumalpak.



“one patron tequilla.” sabi ko sa barista, muli kong iginala ang aking mata habang inaayos ng barista ang aking inumin. Marami ang nakipagkilala, marami ang nakikipag flirt, pero ni isa sa kanila ay wala akong nagustuhan. Nagulat ako sa kakaibang pagtanggap sakin ng crowd pagkatapos ng aking grand entrance.



“care to dance?” tanong sakin ng isa.



“sorry, I don't dance.” sabi ko sa isang lalaking ang pangalan ata ay Jack.



“boss, isa pang tequilla rose.” sabi ko sa barista, sabay abot ng baso at credit card. Naisip ko kasing mahabahabang gabi pa ito.


“boss, ok na. Compliments of sir EA.” sabi ng barista, nagulat ako. Iniikot ko ang aking paningin, nahuli kong nakatingin sakin si EA, kasama na niya ang ilan sa mga kaibigan niya galing backstage. Ang kilabot ng Brgy. Gwapito. Nginitian ko ito at itinaas ang baso ko bilang pasasalamat, nang narandman kong may natulong malamig na bagay sa polo shirt ko.


“great!” bulalas ko sa sarili ko habang pinupunasan ng tissue ang natapong drinks sa polo shirt ko, napatingin ulit ako kay EA, humahagikgik ito na kala mo aliw na aliw sa kapalpakang ginawa ko, napatingin naman ako sa katabi niyang si Jethro, nakakunot noo ito habang ipinababalikbalik ang tingin sakin saka kay EA.


“damn! Ang gwapo ni EA! Galing pang kumanta!” sabi ng isang babae sa kasama niyang kalalapit lang sa bar para umorder ng drinks.


“Mga mukhang dyos na bumaba sa langit.” yan ang karaniwang description na naririnig ko, pertaining to the six demi gods of Brgy. Gwapito. May kanya kanyang dating, pang artista ang mag itsura. Pero kung ako ang tatanungin, pinaka mas maydating sakin si Jethro, yun ang mga tipo ko, tall, dark and handsome, samahan mo pa ng medyo pagka mysterious at bad boy ang dating.


Kumanta na si EA at pumasok para sa second set. Inikot ko muli ang aking tingin, napansin ko namang nakatingin pala sakin ang babaeng kanina lang ay pumupuri kay EA. Nginitian ako nito. Di na bago sakin ang ganito, maaring sabihing attracted ako sa babae, maari ring sa lalaki at pasok sa panlasa ko ang babaeng ito.


“I'm Matteo.” pagpapakilala ko sa babae.


“Ivy.” matipid na sabi nito, saby ngiti.


“boss, isang margarita for this cute seniorita.” sabi ko sa barista sabay pagpapacute kay Ivy.


“want to dance?” walang paligoy ligoy kong tanong kay Ivy.


“Sure.” matipid niyang sagot.


Inubos namin ang aming drinks at tumuloy na sa dancefloor. Depende sa ritmo ng kanta ang aming pagsasayaw. Paminsan minsan nakikita ako ang ilan sa mga guest ng Rez Dente bar ang nanonood ng sayaw namin ni Ivy.


“lets show the audience how well you dance honey.” bulong ko kay Ivy. Pinaikot ko siya na parang turumpo, sa aktong sasaluhin ko siya, napansin kong nakatingin sakin si EA from the stage at kinindatan ako nito. And Ivy's hand slipped from mine.



KABBBLAGGGG! At ilang tao ang napasigaw, ang ilan naman ay nashock.


“palpak nanaman.” isipisip ko. agad kong pinuntahan si Ivy, malayolayo rin pala ang inihagis niya.


“Sorry Ivy. Nasaktan ka ba?” tanong ko sa kaniya.


“ok lang ako, medyo nahilo lang ng konti.” nangingiting sagot ni Ivy, groggy na ata ito. Natapos ang second set at bumalik nanaman ang magkakaibigan sa VIP lounge. Imbis naman na layuan na ako ng tao lalong dumami ang nakikipagkilala, babae, lalaki, bakla at tomboy. Minsan naaanyayahan ng ilang grupo na makisama sa table nila, ilang complimentary drinks narin ang binibigay sakin, ilang imbitasyong magsayaw at ilan din namang imbitasyon para umuwi kasama sila at nangangapal narin ang back pocket ko dahil sa mga calling cards na isinisiksik doon. Pasimple muna akong umalis sa table ng mga nakikipaglandiang bisexuals at pumunta sa CR.


“hello Mr. Show stopper.” sabi ng isang lalaki sa likod ko habang nagbabawas ako ng laman ng pantog. Napanganga ako sa taong kaharap ko nagyon. Walang iba kungdi si Jethro, ang taong pinapangarap kong makilala noon pa.


“you can close your mouth now and uhhmmm can you stop peeing on me?”


“oh shoot, sorry. Sorry.” sabay kuwa ng tissue sa may wash area at punas sa sapatos niyang nabasa.


Biglang bumukas ang pinto, at iniluwa nito si EA, naabuutan niya akong nakaluhod sa harap ni Jethro. Kumunot ang noo nito at lumabas ulit ng CR.


“great!” sabi ko ulit sa isip ko. pagkatapos kong punasan yung sapatos ni Jethro ay pumunata na ito sa hanay ng mga urinals at umihi, ako naman ay naghugas ng kamay at inayos ang sarili sa salamin. Pagkatapos umihi ni Jethro ay tumabi ito sakin sa harap ng salamin at naghugas din ng kamay.


“I'm Jethro.” sabi nito sabay abot ng kamay para makipagshakehands.


“Matteo.” sabi ko sabay abot ko sa kamay niya.


“Nice to meet you.” sabi niya sakin sabay ngiti.


“same here.” sagot ko naman.


“sige, see you later.”


“ok.” sabi ko naman, na may halong pagpapacute.


“and... you might wanna zip your fly first before you leave.” sabi ni Jethro, sabay turo nito sa aking zipper, sa sobrang pagkapahiya ay tumalikod ako at isinara ito.



“I just peeid on my prince charming.” sabi ko sa sarili ko, umiling iling ako. “and did he just saw my...?!” naisip ko naman, umiiling iling akong lumabas ng CR. Saktong paglabas ko ng Cr ang pagtapos ng third set ni EA. “Si EA, nakita niya kami kanina ni Jethro, ano kayang iniisip niya ngayon?” tanong ko sasarili ko. Nagkakasiyahan na, karamihan medyo nakainom na, ang iba high pa ata, maging ang mga nasa VIP area ay bumababa na at nakihalubilo sa mga nagkakasiyahan sa dance floor.


“time for another shot.” sabi ko sa sarili ko. tumawid ako sa dancefloor para madaling makapunta sa bar. Pero hindi ko na ito narating dahil may humarang na sakin.


“kamusta naman ang performance ng kaibigan ko?” malisyosong tanong sakin ni EA, na may halong nanglalait na tingin.


“mali ang iniisip mo, naihian ko kasi yung sapatos niya, kaya pinunasan ko ng tissue.” pagpapaliwanag ko.


“ah ganun ba?” halatang di kumbinsido si kumag.


“if you don't believe me, ok lang.” ngiti ko sabay talikod sa kaniya. Pagdating sa bar ay tinawag ko ang barista at humingi ulit ng drinks.


“make it two vodka on the rocks.” habol ni EA, sabay upo sa bakanteng high stool sa aking tabi.


“sorry kung naoffend ka sa sinabi ko.” sabi ni EA.


“ok lang.” mahinang sagot ko.


“ngayon lang kita nakita dito.”


“that is because ngayon lang ako nagpunta dito.” sagot ko sabay ngiti.



“ganyan ka ba talaga makipagusap?” tanong sakin ni EA.


“paano?” tanong ko naman. Napatawa siya, alam kong walang patutunguhan ang usapan namin.


“sorry ah, ganito lang talaga ako. Ako nga pala si Matteo.” pagpapakilala ko kay EA.


“EA.” sabi niya sabay abot ng kamay para makipagkilala.


“sorry kung medyo wala akong kwentang kausap. Ganito na ako simula pa noong pagkabata saka talagang hari na ako ng sablay maski noon pa.” sabi ko. biglang may kumalabit kay EA naka napsack ito


“EA, hinahanap ka nung manager mo.” sabay tingin sakin ni Goji na parang may ipinahihiwatig.


“what? Wala akong manage... oh yeah!” di na natuloy ni EA ang sasabihin kasi hinampas siya ni Goji sa likod.


“I'm sorry, Goji this is Matteo, Matteo- Goji.” pagpapakilala samin ni EA. Nakipagkamay si Goji sakin with matching pisil pisil pa.


“ahmmm Goji?? Matteo and I are talking here. Kung gusto mo, magwala ka muna dun sa dancefloor.” tinignan ng masama ni Goji si EA sa sinabi niyang yun, sabay tingin sakin at ngumiti.


“nice meeting you Matteo.” sabi ni Goji sabay bumeso sakin.


“looks like Goji's hitting on you, Matteo.” sabi ni EA na animoy tuwang tuwa sa nakita.


“nah, he didin't hit me.” sagot ko naman kay EA, napaisip ito ng saglit. At tumawa ng malakas.


“what I meant was, mukhang nakikipagflirt sayo si Goji.” pagpapaintindi sakin ni EA. Sabay tawa ulit.

“ah ok, linawin mo kasi.” sabay tawa din.


Simula nung bata pa ako ganyan na ako ka-slow, may ibang natatawa, pero ang karamihan naiinis, laking tuwa ko dahil isa si EA sa mukhang natutuwa sa pagiging slow at hari ng sablay ko. Habang lumalalim ang gabi, isa isa kong nakikilala ang magbabarkada. Marami parin ang nagaayang makipagsayaw, ayaw ko mang iwanan si EA, ayaw ko namang maging snob.

Di naman kailangang itago ang aking sexual preference, maraming nagsasabing “sayang.”, pero ito ang gusto ko, at bakit kailangang magpadala ako sa mga sasabihin ng iba. Kaya nang pumayag akong makipagsayaw sa isang lalaki, nagtaasan ang kilay ng iba, pero wala akong pakielam. Biglang nagiba ang music may tumapik sa likod ko. Si EA pala, inabutan niya ako ng isang bote ng Manila beer at inaya akong makipagsayaw sa kaniya, naechepwera na ang lalaking kanina lang ay kasayaw ko.


“yun naman si Franco at Aerel.” turo ni EA sakin habang nakalingkis ang isang kamay sa bewang ko.


“they don't say much, but I think there's something going on between them.” napatingin ako sa dalawang lalaking naguusap malapit sa bar.


“but why hide your feelings? Kung ayaw sayo edi wag, kung gusto naman edi maganda.” pangangatwiran ko.


“I don't know kung bakit wiling wili akong makipagusap sayo gayung laging nauuwi ang usapan sa pagiging nonsense.” at ngumiti ng pagkatamis tamis si EA. “halika ipakilala kita sa kanila.” at hinatak niya ako palapit kila Aerel at Franco.


“guys, this is Matteo, Matteo meet Aerel and Franco.” nakipagkamay ako sa kanila, si Aerel nang tignan ko ay halatang mama's boy samantalang si Franco naman ay seryosong seryoso.


“si Franco ang teacher ng barkada ito namang si Aerel ang culinary student.” panimula ni EA.


“wow Aerel di halatang mahilig ka sa pagkain ah.” biro ko kay Aerel at natawa naman ito kasama si EA.


“ito namang si Franco...”


“don't tell me, huhulaan ko. Teacher ka franco no?” pagbibiro ko ulit.


“Oo, kasasabi lang ni EA.” seryosong sagot ni Franco.


“gusto ko lang kasing bigyan ng emphasis ang pagiging seryoso mo. Lahat ba ng teachers ganyang ka seryoso?” at natawa pareho si Aerel at EA, binigyan naman ng masamang tingin ni Franco si Aerel.


“What? The guy is funny.” pagdedepensa ni Aerel.


“I'm not being funny, I just say what I percieve.” sabay tapon ng nakakalokong ngiti kay Franco.


“Hi guys!” bati ng isang mama.


"Hey Dyne!” bati naman ni EA, saka ni Aerel.


“Matteo, I would like you to meet Dyne. Dyne this is Matteo.” pagpapakilala samin ni EA.


“Matteo, ito nga pala, in case na kailangan mo ng full body massage tawagan mo lang ako.” sabi sakin ni Dyne, sabay abot ng calling card.


“Touch me not spa.” pagbasa ko sa calling card at nginitian ako ni Dyne na akala mo nangaakit. Di pa nagkasya dun, kinuwa niya ang aking kamay at minasahe ang aking palad.


“Okay, teka, masyado ka na atang nagiging touchy Dyne.” saway ni EA.


Nagkakasiyahan na ulit ang magkakaibigan sa pagkwekwentuhan nang bigla akong hatakin ni EA papuntang dancefloor. “Lasing na ata ang isang to.” isip isip ko, medyo nagiging wild na siya sa dancefloor. Iginala ko ulit ang aking mata at nakita ko si Jethro na nakikipagsayaw sa isang bading na nakapang damit babae pa, nagulat ako ng nakita kong nasa loob ng pantalon ni Jethro ang kanang kamay nito. Marahil napansin ni EA ang pagtingin ko kay Jethro kaya't iniharap niya ang mukha ko sa kaniya at inilapat ang kanyang mga labi sa labi ko. Nakita ko na lang na dumaan si Jethro sa likod ni EA na animoy may susugurin na kaaway. Pinagpatuloy lang namin ni EA ang pagsasayaw may inabot siya sa kaniyang pitaka at naglabas ng calling card.


“Call me.” bulong nito sakin sabay kagat sa tenga ko. inaya na siyang umalis ng barkada niya. Umaga narin kasi. Sumunod narin ako sa labas ng bar at nagpasyang umuwi narin. Kinuwa ko ang telepono sa aking bulsa at dinial ang numerong alam na alam ko na.


“The game is on.” sabi ko sa kausap ko. Sumagot ito at pinutol ko na ang linya sabay tawa ng malakas.


“What game?” sabi ni Jethro na biglang sumulpot sa likuran ko.

Itutuloy...

GWAPITO'S BY NIGHT 6

"Franco."





“Mayaman ka kasi kaya hindi mo na kailangang gawin yung mga bagay na hindi mo naman gusto.”


“Bakit ba kasi gumaganyan ka? Ano na naman ba ang problema? Alam mo nagrereachout ako sa'yo pero lagi mo kong sinusungitan Franco eh. Hindi ko alam minsan kung saan ako lulugar.” malungkot na sabi nito.


“Rovi,just let me be. Sorry. Pagod lang ako.” mahina kong sabi.


“Alam mo naman kung gaano kita kamahal diba? Wala kang dapat ipagworry kahit pera or what,kasi I never asked you naman diba? Please.” nakikiusap na sabi nito.


“Kalimutan nalang natin yung ginawa mo. Intindihin mo ang pagmamaneho mo. Baka bumangga pa tayo.” sarkastiko kong sagot.


“Please naman Franco oh,sorry na please.” At nakita ko ang pagpatak ng luha sa mata nito.


Hindi ako mapakali. Hindi ko kayang nakikitang umiiyak si Rovi. Kahit na may pagkagago ako at lagi ko syang inaaway kahit sa mga simpleng bagay ay sobrang attached na ako sa kanya. Hindi ko lang pinapahalata na mahal na mahal ko sya dahil ayokong isipin nya na di ko kayang wala sya. Napabuntong hininga ako,hindi ko matiis na makitang humihikbi na parang bata ang aking prinsipe,singkit,makinis ang mukha,matangos ang ilong at makinis ang mukha. Parang kung anong batobalani,agad na dumikit ang kamay ko sa pisngi nito para pahirin ang kanyang mga luha.


Tumingin ito sa akin,naninimbang,kinuha ang kamay ko ang hinalikan. Umayos ako ng pwesto at ginamit ko ang aking kanang kamay para mapahid ang kanyang luha sa kaliwang pisngi. Ngumiti ito ng pagkatamis tamis.


“Oo na. Sige na. Bati na tayo.” mahina kong sabi.


“Talaga Franco?” parang batang sabi nito.


“Oo na nga. Ayaw mo ba?” sabi ko sabay tingin sa kanya. Nagpapahard to get.


“Syempre gusto.” nakangiting sabi nito.


“Yun naman pala eh. Ano pang problema?” tanong ko.


“Wala. Salamat at bati na tayo Mr.Sunget.” pabiro nitong sabi.


“Adik. Hindi ako masungit.”


“Hindi daw. Sus.”


“Oo nga. Hindi nga ako masungit. Sobrang bait ko pa nyan.” pabiro kong sabi.


“Sus. Franco,mahal na mahal kita.” sinserong sabi nito.


Hindi ko gustong ipakita na sobra akong kinikilig pero hindi ko maiwasang hindi mamula. Dali dali nyang kinuha ang kamay ko at hinawakan ito habang patuloy sya sa pagmamaneho. Sa ganitong set-up ay nakakaramdam ako ng kapayapaan. Kahit na magkasama lang kami ni Rovi at walang ginagawa o hindi kami naguusap,nakakaramdam ako ng contentment at peace of mind. Malayo sa stress na dala ng mga grading sheet na dapat kong tapusin kada semester,malayo sa pressure na dala ng mga bullshit na estudyanteng walang alam kundi gamitin ang pera para makapasa sa mga subjects sa halip na magaral.


“Mahal din kita Rovi.” sabi ko.


Nagpula ang stoplight sa underpass may Edsa Shrine,asar na trapik. Tumingin sa akin si Rovi na parang may kalokohan na naiisip. Agad nitong hinila ang mukha ko at ginawaran ng isang matamis na halik. Nabigla ako at namula na sya naman kinatuwa nito.


“Ano ba yan Franco? Hanggang ngayon ba naman namumula ka pa din pag hinahalikan kita,patay na patay ka talaga sa akin. Gwapo ko ba naman eh.” sabi nito sabay tawa.


“Adik. Paanong hindi ako mamumula eh hatakin mo ba naman yung mukha ko ng walang kaabog-abog eh. Gwapo ka nga,ang kapal naman ng mukha mo. Sus me. Uminom ka ng kape minsan Rovi ha? Ng tablan ka naman ng kaba kahit paano.” sabi kong nangiinis.


“Sus. Nagkukunwari ka pa eh. Alam ko naman na patay na patay ka sa akin eh. Aminin mo na na mahal na mahal mo ko. Dali na Franco,hindi ako magagalit. Hahaha.” pangaasar nito.


“Sus,sinong patay na patay sa atin? Ha? Eh ikaw nga may paiyak iyak ka pa eh,hahaha,at sino ba sa atin ang nanligaw? Ang nanligaw ang patay na patay sa niligawan no. Kapal mo.” Banat ko sa kanya.


Nakita kong namula ang mokong.


“Oh? Kita mo namumula ka na Rovi? Hahaha. Ibig sabihin ako ang mahal na mahal mo. Dali na,umamin ka na,hindi ako magagalit. Hahaha.”sabi ko sabay dila.


“Wehh?” sabi nito,halatang wala nang masabi.


“See? Speechless ka na. Wala ka nang masabi no? See. Mahal na mahal mo ko.” nangaasar kong sabi.


“Yabang nito.” sumusuko nitong sabi.


“Ako ba nagumpisa Rovi?” nangiinis kong tanong.


“Hmp!”


“Asar talo ka singkit. Hahaha.”


“I love you Franco.”


“I love you more Rovi.”


✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖


“Ano ba yang pinainom nyo sa akin? Nahihilo na ko.” sabi ni Franco


“Ha? Nalasing ka na? Eh pangalawang shot palang yan ah?” pangiinis ni EA


“Timang,mahina ako sa ganyan.” sagot ulit ni Franco


“Namumula ka na Franco,tisoy na tisoy ka te.” sabat ni Dyne.


“Uy baka magblow si Franco,wag mo nang lasingin” nagaalalang sabi ni Jethro


“Blow ng? Blowjob ba to?”sabi ni Goji


“Adik,Franco,blowjob daw oh.” sabat ni Aerel.


“Ano to Groupsex? Kabababoy nyo. Nahihilo na ko.”mahinang sambit ni Franco


“Ang sarap lasingin ni Franco,dumadaldal sya. Hahaha.” si EA


“Eto na yun,interrogate na natin.” demonyong sabi ni Dyne.


“Wag nyo namang pagtulungan ang lasing.” depensa ni Aerel.


“Gusto mo sya Aerel?”walang kaabog abog na tanong ni Goji.


Natahimik bigla si Aerel at nagkatitigan ang grupo,samantalang ang kawawang si Franco ay nakapikit na at lupaypay sa 2 shot ng Chivas na pinilit ipainom ni EA. Nakahilig lang ang ulo nito sa balikat ni EA at para namang santong pinupunasan ng panyo ni Goji ang pawis na noo nito. Ilang segundo pa ay napagdiskitahan muli ng grupo ang di makaimik na si Aerel.


“Gusto mo si Franco Aerel no?” Sabi ni Jethro sa tonong parang batang nanunukso ng kalaro.


“Hala? Hindi ah.” sabi ni Aerel na nagbablush.


“Oh? Bakit ka nagbablush?”Pangaasar ni EA


“Ako nagbablush? Hindi ah.” depensa ni Aerel sa sarili.


“Te? Sa kulay na yan ni Aerel pag nagblush pa yan kulay maroon na” pangaasar ni Dyne.


“Sama mo! Ikaw na maputi!” pabirong sabi ni Aerel.


Tawanan ang grupo. Patuloy pa ang gaguhan nila hanggang mapagod ang mga bunganga nila sa kakatawa. Si Franco ay nanatiling natutulog sa upuan habang patuloy na pinagtritripan sila ni Aerel ng grupo. Nagtatawanan ang lahat ng nakita nilang dumilat si Franco. Natahimik bigla ang mga ito at nagantay ng susunod na salitang lalabas sa bibig ng lasing na kaibigan.


“Alak pa?”sabi nitong susuray suray.


“Gusto mo pa ng alak?” tanong ni Aerel


“Oo. Malungkot ako.”seryosong tono nito.


“Oh bakit naman? Kwento ka naman. Tahimik ka lagi eh.” sagot ni EA.


“Anong ikekwento ko?” tanong ni Franco sabay kuha ng baso na may alak sa mesa.


Lagok. Kuha ng onion rings. Lagok. Buntong hininga.


“Kahit ano,basta may malaman lang kami sayo. Tahimik ka kasi,dakilang indianero,tapos nakapamoody.” sabi ni Dyne.


“Oo nga. Pag iniinvite kita sa mga party di ka naman laging sumisipot eh.” sabi ni Aerel.


“Bakit?” balik ni Franco.


“Anong bakit Franco? Sagutin mo kaya. Timang ka. Oh inom ka pa.” sabi ni EA sabay abot ng baso ng Chivas kay Franco.


Hindi umiimik si Franco.


“Franco,ano na?” pangungulit ni Goji.


“Lasing ako.” maiksing tugon ni Franco.


“Bakit nga lagi kang parang KJ?” tanong ni Aerel.


“Hindi naman kasi lahat ng bagay na inaalok sayo tatanggapin mo. Siguro kasi nasanay na ako sa ganun. Hindi ako madalas na sumasama sa inyo kasi pakiramdam ko di ako bagay. May mga kaya kayo pero ako simple lang. Kung tutuusin gusto ko din yung mga ginagawa nyo na party party pero nahihiya ako. Napakasimple ko lang kumpara sa inyo. Parang hindi bagay. Ewan ko ba.” mahabang sagot nito sabay lagok ng natitirang laman ng baso.


“Ang tagal na nating magkakaibigan pero ganyan pa rin? I mean ganyan pa rin? Parang hindi ka pa din kampante na kasama mo kami?” tanong ni Jethro.


“Oo.”maiksing sagot ni Franco sa mga barkada.


Nagtinginan ang grupo sa sinagot ni Franco. Mababakas sa kanilang mga mukha ang pagkagulat at lungkot.


“You mean hindi ka masaya ngayong kasama mo kami?” tanong ni Goji


“Masaya. Ano ba yang mga tanong nyo? Wag nyo nalang akong intindihin. I just hate dramas. Blah blah blah. Mahalaga kayo sa akin. Intindihin nyo nalang ako. Weird ako. Seriously. Hindi ko alam kung anong gusto ko. Hindi ko alam kung sasaya pa ba ako. Hindi ko din alam kung may direksyon pa ang buhay ko. Pero salamat sa companionship at friendship na binibigay nyo.” sagot ni Franco.


Natahimik ang grupo sa narinig. Napagtanto nila na may pinagdaraanan ang English teacher na kanilang barkada. Walang naglakas loob magtanong. Naramdaman nila na may tinatago si Franco sa kanila,kung ano man iyon,hindi nila alam,hindi din nila alam kung malalaman pa nila ito.


Nahiga si Franco sa balikat ni EA. Tinamaan sa ininom na Chivas. Natulog ulit. Tuloy ang kwento ng barkada. Puzzled kay Franco. Lalo na si Aerel.


✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖


“Oh my Gawd. Nasan si Franco my cousin dear. Wait,I will call him na. Oh Gosh,Wititititit answer. Nasan ang beki? May nakapasak ba kaya di sumasagot? Ano na be? Homaygawd talaga.”


Nasan si Franco? Knows mo ba friendship? Baka kasama ang mga sisterette nyang beki din. Wait fly ako dun.


✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖✖


La La La La La.


“Nasan si Franco? Nakita mo ba beki?”


Hindi ko na alam kung saan ko hahagilapin yung baklitang yun,magpapaturo pa naman ako ng English. May interview ako bukas,excited na ako,pero at the same time nervous talaga. Wala sya sa bahay nila kaya go go go ako kila Aerel,the little mermaid.


Ayyy te,kabog ang national housing authority nila Aerel,the little mermaid,ang laki at ang garbo. Naririnig ko na mula sa labas ang tugtog,feeling ko party party to. Buti nalang may dala akong bag at may plastic container na pwedeng lagyan ng pagkain. Go go go.


So mega katok ako. Ilang minuto at nakaramdam ako na inuugat na ako. Wala atang nakakarinig sa akin. Uwi nalang ako. Just when I'm about to go home ay nagopen sesame ang very big gate. At ako'y napanganga sa nakita.


“Uyyyyy! EA! Andito ka na pala,kailan ka pa dumating? Bakit ikaw nagbukas? SG ka na te?”tanong ko.


“Adik, Hindi. Napadaan ka? Hinahanap mo si Franco?”tanong ni EA.


“Yes! Nandyan ba si Franco? Teka may party sa loob?” tanong ko.


“Yup. Tara pasok ka.” aya ni EA.


“Ha? Naku,wait. Hindi ako prepared.”


Kinuha ko agad ang blush on sa bag at nagaaply nito sa mukha ko. Naglagay ng konting pabango,lipstick at pabango. Nakatulala si EA sa ginagawa ko,halatang manghang mangha. Natapos ako sa pagreretouch at nakatitig pa rin sya.


“Te? Blush on? Gusto mo?”


“Adik ka Pixel. Hindi ka pa ready nyan ha?”


“Oo naman te. Di ako ready. Konting make up kit lang nabitbit ko. Hindi ko naman alam na may party eh.”


Tamang kwentuhan hanggang mapadpad na kami sa kinaroonan ng barkada. Nagulat sila ng makita nila ko. Ganda ko ba naman eh.


“Uyyyy! Ate Pixel! Kumusta ka na?” tanong ni Dyne.


“Uyyy Dyne,eto bakla pa rin, Ikaw? Straight ka na ba?”


Tawanan ang grupo.


“Ate Pixel,kamusta yung crush kong si FR?” tanong ni Jethro.


“Ay? Beki ka,may crush ka don kay best ko? Ayun,malapit na ata sila maging magjowa ni Papa Carlos.


“Ay,sa wakas,nagbunga din yung paghihirap nung tao.” epal ni Goji.


“True not false! Teka? Nasan ang pinsan ko?” tanong ko.


“Ate Pixel,lasing si Franco.” sabi ni Aerel.


“Howmaygawd! Lasing sya? Naku kayo. Uy Aerel,the little mermaid,ang itim mo pa din. Bentahan kita gluta 1,700 lang kada bote,60 caps na yun. Bet?” tanong ko sa kanya.


“Naku naman ate. Kainis.”sagot nito.


Bigla akong napalingon kay Franco,ang pula pula ng mukha nito. Halatang lasing. Ang weird sa pakiramdam. The last time I saw na ganyan ay nung nawala si Rovi,ngayon ko nalang ulit sya nakitang ganoon kamiserable. Ilang taon na din ang lumipas,marahil di pa din nakakamove on si Franco. Ako'y napabuntong-hininga.


“Ate? May problema ba? Bakit parang natahimik ka?”tanong ni Jethro.


“Naku wala naman Girl. Uy Aerel,may food ka ba dyan? Gutom na ako. Bilisan mo kuha mo na ko.” sabi ko Kay Aerel.


“Ate talaga,di pa din nagbabago.” nakangiting sabi nito.


Dali dali kong kinuha ang tatlong plastic sa loob ng aking bag at inabot ito kay Aerel na papunta ng kusina para kumuha ng pagkain,nagtaka ito at tumingin sa akin.


“Ano ka ba Aerel,the little mermaid,ipagbalot mo na din ako. Okay?” malambing kong sabi.


Humagalpak silang lahat sa kakatawa.


“The best ka talaga ate Pixel.” sabi ni EA.


“Naman. Ako pa. Naku kayong mga bata kayo,bakit nilasing nyo si Franco? Hala kayo,hindi naman ba ngumalngal yan?”tanong ko sa mge beki.


“Hindi naman ate,may pagkaweird nga lang talaga tong pinsan mo. Kwento ka nga about sa kanya.” sabat ni EA


“Ano ba gusto nyong malaman?” tanong ko.


“Bakit ganyan sya? I mean,bakit parang aloof sya at parang galit sa mundo? Sorry for the term ha? Gusto lang kasi din namin syang tulungan eh.” concerned na tanong ni Aerel na hindi pa umaalis.


“Naku little mermaid,ikuha mo muna ko ng pagkain bago ako magkuwento. Hunger strike na talaga.”sagot ko.


Agad na kumuha si Aerel ng pagkain at bumalik sa kumpulan.


“Oh ayan na si Aerel Ate Pixel. Kwento ka na.”sabi ni Dyne.


“Hay,wag nyo kong susumbong ha?”


“Oo naman ate.” sabay sabay nitong sabi.


“Nagkabf na ba yan si Franco ate?”tanong ni Jethro.


“Yes! Sabi nya una at huli na daw nya si Rovi.”sagot ko.


“Sino si Rovi?”tanong ni Aerel.


“Hay. Omg. Yari ako pag nalaman ni Franco to. Ganito yan boys,I mean beks,nagkabf yan si Franco before,as in bonggang bonggang minahal nya yun.”


“Ano nangyari ate?”sabat ni Goji.


“Pwede wait? Di pa tapos oh. Kaloka. As in alam mo na against all odds sila,laban kung laban basta maisalba ang relationship nila. Sobrang saya nila at alam kong sobrang saya nyan ni Franco,pero sabi nga nila shit happens.”mahaba kong sabi, Umeemote.


“Ano nangayari ate?”sabat nila Dyne,Goji,Jethro.


“Ayy bet ko yan. Speech choir! Ganito,pagkagaling nila ng Madrid ni Franco para sa kanyang 2nd year anniversary,nakauwi na sila diba? Tapos week from now,nakita ko nalang na umiiyak ng bongga si Franco,so mega ask ako kung sino gumangbang sa kanya. So quiet lang si beki,tapos biglang walk out si Bakla. Ayun.”


“Ano nga ate,bitin ka naman kung bitin.”sabi nila sabay sabay.


“Pagkauwi namin ni Rovi mula Madrid ay tumawag sa akin ang nanay nya,telling me that Rovi just died because of a car accident.” sabi ni Franco na gising pala.


Tumingin lahat ng mga beki sa kanya. Maging ako,sobra kaming nabigla na gising pala sya. Lagot ako nito.


“Rovi died because of a car accident. Hindi ko alam kung ano nang mangyayari sa buhay ko nung nalaman kong wala na si Rovi. Umikot mundo ko sa kanya. Kaya naging mahirap sa akin,nagalit ako sa mundo. I feel empty,yes,up to now,I'm hurting. Everytime I realize na wala na sya,mas nagagalit ako sa mundo. Someone more useless could have died kesa sa kanya. Pwede namang yung mga walang kwentang tao nalang yung kinuha bakit sya pa. I feel so alone. I feel so fucking alone. I feel so fucking alone.” mahabang sabi ng umiiyak na si Franco.


“Pinsan,sorry.” nahihiya kong sabi.


Tumingin ito sa akin na lumuluha ang mga mata. Nakaramdam ako ng matinding awa.


“Up to now,hindi ko pa matanggap na wala na sya.sobrang sakit. Tagos hanggang buto.”sabi pa nito.


Natahimik ang lahat sa narinig. Maging ako ay natameme. Nagbuntong-hininga ako. Ganoon din ang natulalang mga beki.


“Hanggang ngayon,inaantay ko pa rin sya. Hinihantay ko pa rin sya kahit alam kong hindi na nya ko babalikan. Hanggang ngayon mahal ko pa sya at nasasaktan pa din ako.” sabi pa nito.


Nakita kong tumayo si Franco na nagpapahid ng luha sa mga mata. Maging ang mga beki ay naluha rin sa narinig. Lalo naman ako,pinsan ko kaya yun. Kahit di na nya kaya maglakad ay lumakad ito papalabas ng pinto. Ang kaninang masayang aura ng inuman ay napalitan ng depresyon. Narinig nalang namin ang pagbukas ng gate nila Aerel. Hindi namin alam kung saan na pumunta si Franco.


ITUTULOY....

GWAPITO'S BY NIGHT 5

CHAPTER 5

“Mom, punta lang po ako sa RezDente. Jamming po with Franco and the guys.” Paalam ko kay mommy.

Ni hindi man lang siya natinag sa panonood nang teleseryeng kinababaliwan niya. Lagi naman siyang ganun. Palabas na ako nang bahay when she finally opened her mouth and talked.

“It’s already 10 in the evening. Why do you have to ‘bond’ with your friends late?” Parang bagets na nagmuwestra nang quote sign sa word na bond.

“Mom, look at me. I’m already a gentleman, a guy and I am no longer a kid. Can’t you see these muscles on my arm? They’re already big o.” Sabay pakita nito sa kanya.

Nagulat ako sa reaction ni mommy. Bigla siyang umiyak na parang bata at nagdrama.

“Oo nga tama ka. I guess I have to live with reality. My son, my only baby, is no longer a kid. Malaki na siya and hindi na niya kailangan ang isang mommy na kagaya ko. This is life, this is reality. Hirap harapin ang katotohanan.”

Biglang nag-roll ang eyes ko dahil sa ginawa niya. Mukhang mahabang paliwanagan na naman ito. It’s already 10:20pm when I checked my watch and for sure kung makakapunta man ako nang bar eh late na. Nilapitan ko si mom and lend her my kerchief.

“Mom, that’s not what I mean. Hindi ko sinabing hindi na kita kailangan. It’s just that kailangan ko ding makalaya and have fun with my guy friends.”

Nakita ko sa labas si Franco dahil sinabi kong sunduin ako. Pero dahil sa eksena ni mom sinabi kong mauna na siya dun at susunod ako. Naintindihan na niya agad ang ibig kong sabihin.

“Makalaya? Bakit nakakulong ka ba sa bahay na ito? Aren’t you happy with me?”

Shit! Wrong term ata ako. Lalo lang tuloy siyang umiyak at ngayon hagulgol na. Kahit ganito kadrama ang mom ko sobrang mahal ko ito dahil simula nung iwan kami ni daddy ako na ang palagi nitong kasa-kasama.

“Sorry mom, hindi ko sinasadya. Listen.” Hinawakan ko ang mukha niya at iniharap sa akin.

“When dad died in that stupid crash, I made a vow before him na hinding hindi kita iiwan at hinding hindi kita papabayaan. Lalaki akong isang asset sa society at hindi magiging pabigat sa’yo. I will continue dad’s business, I’ll continue his legacy. I’ll give you bulilits to look for when I’m out for business.”

Moment of silence.

“Mom, I am Aerel, your son. I am nothing without you. You are the air that I breathe, the wind beneath my wings, my shoulder to cry on, and my knight in shining armor. You’re the reason why I am here, the reason kung bakit patuloy akong nabubuhay. Pero mom gusto kong maintindihan mo na minsan kailangan kong makipag-socialize at mag-enjoy with my friends bago ko tuluyang i-submerge ang sarili ko sa isang seryosong mundo. Let me have fun in the mean time. Sayang naman pagiging binata ko at pagiging cute kung dito lang ako sa bahay. Baka wala akong mapangasawa niyan.”

Geeez, tama ba sinabi ko? Mapapangasawa? Kinilabutan akong bigla.

Umayos nang upo si mommy at nagpahid nang mga luha niya.

“You’re right my baby. Binata ka na. Kailangan mong i-enjoy kabataan mo dahil once lang yan sa buhay natin.”

Suminga siya sa tissue at bumanat.

“Hay naku, ayan napapala ko sa mga napapanood kong teleserye. Ang drama ko na tuloy. Wait, antayin mo ako.”

Tumayo siya at pumasok nang kuwarto. Maya-maya bumalik siya. Natawa ako sa dala-dala niya.

“Mom naman eh. Hindi na ako bata, I don’t need that.” Natatawa kong sabi pero at the same time nahihiya.

“Hindi pwede! Kailangan mo tong dalhin kahit saan ka pupunta. This is your comfort zone kapag hindi mo ako kasama.” Nag-iinsist pa siya.

Haist, wala akong nagawa kundi kunin ang panyo ni Voltes V. Shit kakahiya talaga to. Bahala na.

“O siya, lumakad ka na at baka lalo kang gabihin.”

“Bukas na ako uuwi mom huh. Bar iyon kaya expect that the party will start at 12 midnight.” Sabay ngisi.

Isang ngiti ang sagot niya tanda nang pag sang-ayon nito.

“Don’t forget to bring your keys and lock the gate after.”

Itinaas ko na lang ang kamay ko habang papalabas nang pinto.

Sa wakas nakaalis din. Laging ganun ang scene pag lalabas ako with my friends kahit nung high school pa.

Siya nga pala, I am Aeral Santillero, 23, 5’9”, medium built hindi ako buff like my other friends. Maputi and makinis dahil na rin sa lahi ni mommy na Chinese at ni daddy na Spanish. I got my mom’s eyes but I got the looks of a Santillero. Head-turner sabi nila pero mas gusto kong tawaging cute kesa gwapo slash pogi.

Sa grupo namin, tinuturing nila akong bunso dahil una nag-aaral pa din ako nang culinary at pangalawa dahil sa katotohanang mama’s boy ako. Well, I’m the only heir ng Santillero’s sa nasira kong daddy kaya ganun ako. Well, so much for that.

Dati kapag pupunta ako sa tambayan, I’m always on my wheels with Franco pero iba ngayon. Trip kong maglakad sa ilalim nang buwan.

Napaka-romantic kung tutuusin ang gabing ito. Napakaliwanag nang buwan. Napakatahimik. Medyo may kalayuan ang RezDente sa bahay namin kaya may sapat na oras ako para i-enjoy ang gabi.

Wala din namang napapabalitang crimes sa lugar namin kaya kampante ako. If ever man na may mang-harass sa akin dito, I can take them over with my ultramagnetic top and laser sword. Ha ha ha ha. Seriously, kakayanin ko sila. Nag-undergo ako nang training about self defense.

Malayo pa lang ako pero rinig ko na ang boses ni EA at ang kanyang band. Parang gusto kong magmadali na para maka-join na sila pero pinigil ko ang sarili ko. Baka bigla akong pagpawisan at hindi ko maiwasang hindi mailabas ang panyo ni Voltes V. maging sentro pa ako nang asaran. Mahirap na.

Sa labas nang bar kitang kita ko ang mga kabataang sabik at mahilig sa night life. Nagsasayawan kahit nasa labas. Iba din kasi ang hatak ni EA.

Pagdating ko, hindi ko din maiwasang mag-create nang crowd. Andaming biglang lumapit sa akin at gustong maka-iskor. Pero oooopppsss, off limits. Mamaya na ako makikipagharutan.

“Hello guys!” Sabay flash nang ngiti.

Hindi ko alam kung anong meron sa ngiti ko at may sumigaw na mga girls sa tabi ko. Kumindat pa ako dun sa isa at nakita kong parang hihimatayin ito.

Natatawa ako sa reaction nila pero wala akong magagawa. Dito kasi sa RezDente kami ang inaabangan. Apple of the eye. Center of attraction.

Asa labas pa lang ako pero kita ko na halos maluha na si EA sa pagkanta.

Bakit kaya siya naiiyak? Nag-isip pa ako saglit kung anong possible cause nang reaction ni EA. SHIT!

Naalala ko na. Sixth year anniversary ngayon nang pagkakakilala naming anim mula sa tragedy sa bus at dahil dun muling nabuhay ang sakit sa dibdib ni EA. I feel sorry for him, dahil sa trahedya nawalan siya nang taong minamahal.

Tinapos ko ang kanta pero hindi pa din ako lumapit sa kanila. Nakita kong nag-uusap ang mga ungas at umakyat na sa taas. Ibig sabihin, umpisa na ang session namin.

Dahan-dahan akong dumaan sa gilid at iniwasang makanakaw nang pansin. Umakyat ako sa hagdan at parang tanga na nakikinig sa usapan nila.

Natawa ako sa pagiging insensitive ni Goji. Bumanat daw ba nang happy anniversary ayan tuloy nakaani nang batok mula sa apat.

"Aray naman! Ano na naman ang ginawa ko?" Nagmamaktol kuno na sabi nito habang tinutuktok pataas ang baba para daw bumalik ang talino.

"Hindi na nga namin ipinaalala eh, talagang binati mo pa yung tao." sabi ni Dyne.

"Oo nga pare. Bagama't nagpapasalamat ako na nakaligtas tayo nun, alam mo naman ang nangyari kay EA noon di ba?" si Franco na alanganing bumaling sa akin at tinapik ako sa balikat.

"Ay oo nga pala. Pasensiya ka na EA. Nakalimutan ko." hinging-paumanhin ni Goji.

"Okay lang iyon 'tol. Nangyari na iyon. Naka-move on na ako." sagot ko sabay pilit na ngumiti.

Di na ako nakatiis at lumabas na ako sa lungga ko.

"Asus! Kaya pala maluha-luha ka kaninang last song mo!" Banat ko sa kanya.

"Hanep ang timing mo pare. Nakatakas ka ba kay Tita?" si Franco ang sumalubong sakin. Paglapit nito ay inulan ito ng kutos. Tatawa-tawa naman si Goji na tuwang-tuwa sa pagkakaganti niya.

"Shit! Ang lakas ng kutos mo Goji ha. Eh kung bote kaya ipalo ko sa ulo mo?" Nagbibiro kong sabi at tinapik din ang baba para ibalik ang talino.

"Seriously mga pare, parang celebration din ito ng nangyari six years ago. Kung hindi naman dahil doon eh hindi tayo magkakakilala eh." sabi ni EA.

"Amen to that." sagot ni Franco.

At ayun nga pinagsaluhan naming anim ang gabi nang pagkakakilala namin.

Ang dami naming mga pinaggagagawa, nariyan iyong i-hot seat namin si Jethro at tanungin nang kung ano-ano, makipag-gaguhan sa isa’t isa at ang hindi mawawala sa session namin – ang makipagharutan sa mga customers nang bar.

Mag-uumaga na nang mapagpasiyahan naming magsiuwian. Magkalapit lang ang bahay namin ni Franco kaya sabay na kaming naglakad pabalik.

Hindi maiwasang hindi kami tuksuhin dahil sa ibang closeness namin. Hindi naman maiiwasan sa isang grupo na may namumukod tanging magiging kasa-kasama mo. Isang confidant na maituturing. Hindi naman sa hindi ko kayang sabihin sa kanila or hindi sila pinagkakatiwalaan. Iba kasi pag meron talagang isang tao na napagsasabihan eh.

Sa totoo lang, bukod sa pagiging magkapitbahay, wala akong ibang maisip na dahilan kung bakit close kami di Franco. Tahimik siya, seryoso, moody at sensitive. May pagka-misteryoso pa nga siya kung tutuusin eh kabaligtaran nang pagiging masayahin ko, kengkoy at insensitive. May mga pagkakataong nagkakatampuhan pero naaayos din naman naming dalawa yun.

“Franco, hatid na kita sa inyo.” Sabi ko.

“You’re making me laugh Aerel. Eh talaga namang mauuna yung bahay namin kesa sa inyo.” Pabiro pero seryoso nitong tugon.

Tumawa na lang ako sa sinabi niya. Alam ko naman na una ang bahay nila eh at ilang bahay lang din yung pagitan sa bahay namin.

“Siya nga pala sa makalawa may simpleng salu-salo sa bahay. Death anniversary ni daddy kaya plano namin ni mom na maghanda kahit papaano. Close relatives and friends lang ang expected guests dun. Wag kang mawawala dun huh sige ka magtatampo ako sa’yo.”

Huminto siya saglit. Tiningnan ko siya. Parang may kung ano siyang problema. Pero naisip ko din, lagi siyang ganito eh.

“Titingnan ko. Susubukan kong makapunta.” Maikli niyang tugon.

“Sabi ko na nga ba at yan sasabihin mo eh. So, dating gawi na lang?”

Hindi na siya sumagot.

Tuloy lang kami sa paglakad. Walang imikan. Walang gustong magbukas nang topic.

Iniisip ko kung anong gagawin niya sa araw na yun at susubukan daw niyang makapunta. Ilang invitations na din ang ginawa ko para mapapunta siya sa bahay. Laging ‘susubukan ko’, ‘titingnan ko’ o kaya naman ay ‘bahala na’. Yan ang lines niya. Ni isa ay hindi siya nakarating. Ewan ko ba kung anong dahilan.

Hindi ko naman siya pinipilit pag ganun kasi alam kong pag ginawa ko yun, iinit agad ulo nun at biglang magagalit. Ayaw niya sa ugali kong makulit kaya pag magkasama kami, sinusubukan kong magseryoso. Ang hirap kaya.

“Dito na ako.” Siya na ang nagbasag nang katahimikan.

“Ah, sige. Una na din ako at baka nag-aalala na si mommy. Sige Franco, see yah!” Sabay lakad na pauwi.

Ni hindi ko na siya nilingon.

Tahimik kong tinatahak ang daan pauwi. Malalim na nag-iisip.

Natauhan na lang ako na nasa labas ako nang gate namin. Tiningnan ko ito mula sa labas.

Okay naman ang bahay namin. Sabihin na nating maganda ito pero sapat na para sa aming pamilya.

Parang may kung anong espiritung pumasok sa akin at bigla nitong ibinalik ang kahapon – kasama si daddy at buhay na buhay, masayang-masaya.

Di ko naiwasang magpakita nang kahinaan at napaluha. Miss ko na ang daddy ko.

Kung nasaan ka man dad, please guide me and mom. Na-mimiss ka na namin nang sobra lalo na ako.

At biglang may malamig na hangin na yumakap sa akin. Alam kong siya yun kaya naman nangiti ako at hindi kami iniiwan ni dad. Pinunasan ko ang luha ko gamit si Voltes V at pumasok na.

Binuksan ko na ang gate at pumasok sa loob.

Time check! 5:50 am.

Tulog pa si mommy. Bilang owner nang isang restaurant, kahit anong araw ay kailangang dumalaw ni mom dun para i-check kung may problema. So para mabawasan ang workload niya, naisipan kong magprepare nang breakfast.

Dumiretso ako sa kusina to check some stuffs.

Perfect! Sabi ko sa sarili.

Inilabas ko na ang mga ingredients at sinimulan na ang pagluluto. Ibang Aerel ang makikita pag asa kusina ako. Seryoso ako pagdating doon. Masyado akong OC sa lasa at texture nang mga pagkain kaya super meticulous ako sa preparations. Ayoko nang anumang istorbo. Kung may gusto kang sabihin kahit importante pa yan, sabihin mo na lang pagkatapos nang ginagawa ko kung ayaw mong mabulyawan.

Yan si Aerel sa loob nang kusina.

Time check! 6:40 am.

Dala-dala ang tray, kinatok ko ang room niya. Hindi siya sumagot kaya naman pumasok na ako.

Ayun at himbing na himbing pa ang mommy ko. Ang ganda niya talaga. Buti na lang at siya ang naging mom ko. So lucky.

Ibinaba ko ang tray sa may side table at umupo sa tabi niya. Hinawakan ko ang kamay at bahagyang tinapik.

Nagmulat naman siya at napangiti. Pag nakikita kong ngumingiti siya, sobrang saya ko lalo na pag kagaya nito.

“Good morning your highness!” Sabi ko sa kanya. Lalo siyang nangiti.

“Good morning too baby!” Sabay hug sa akin.

“Breakfast in bed.” Dun niya lang napansin yung hinanda ko para sa kanya.

Napaluha siya nang makita kung anong inihanda ko sa kanya.

Ang paborito nila ni daddy na home made clubhouse, tuna omelet at Crème flavored coffee. Pinunasan ko ang luha niya at talagang inasikaso ko siya.

“Thank you baby for everything.” Sabi niya. Isang halik sa pisngi ang tugon ko.

“Get up now mom, Santi’s needs you.”

Santi’s ang name nang resto namin sunod sa apelyido ni daddy.

Dumiretso na ako sa kuwarto at ibinagsak ang katawan sa bed at tuluyan nang nakatulog.

Lumipas ang mga araw at kasabay nun ang paglagas nang mga araw sa kalendaryo. Papalapit na nang papalapit ang celebration.

Busy ako sa dishes na kailangan kong ihanda. Ginusto kong maging busy at hindi na pagalawin pa si mom dahil ayoko siyang mapagod.

I called some of the chefs sa Santi’s to help me decide which stuffs ang dapat iluto.

Hindi naman ako nagkamali sa pagkuha sa kanila dahil talaga namang mga de-kalidad na cook ang nakuha ko. Some of them eh naggraduate pa sa isang international culinary school sa France.

We decided to have two different sets for the event: Sun – Dried Tomato and Mozzarella Kebabs, Broccoli Florets with Meyer Lemon Oil, Parmesan – Crusted Pork Chops, Chocolate Chip Cookies with Hazelnuts and Berry – Guava Lemonade for the kids and kids at heart while Limoncello Spritzers, Turkey with Herbes de Provence and Citrus, Ciabatta Stuffing with Chestnuts and Pancetta, Butternut Squash Lasagna, Holiday Salad, Nectarine and Blueberry Crisp with Amaretti Cooking Topping and Sweet Tea Mojito for the oldies.

Mukhang marami ang dishes. Pero ire-review pa namin lahat nang mga yun lalo pa at ayaw naming mapahiya sa mga bisita ni mommy na mostly ay members nang alta sosyedad.

My cousins, titos and titas are low-profiled kaya anything na nakahain sa table eh inuupakan, of course with manners. Ha ha ha ha.

---
Nga pala, I am a culinary student sa may Makati kaya almost everyday akong bumibyahe para um-attend nang classes. Minsan wala akong maintindihan sa mga sinasabi nilang technique sa ganito, principles nang ganyan, rule of thumb sa ganun. Pwe! Basta magluluto ako the way mom taught me.
---

At heto na, the day has arrived. Maaga pa lang gising na ako and called my team na maghanda na. Hinati namin for the meantime ang grupo. Ang mga chefs ay natoka sa pagbili nang mga kakailanganin para sa mga food at ang iba namang kasamahan sa resto ay napunta sa table setting.

Ang bibilis nila kumilos. Well, sabagay dahil sanay na sila. Sa may back garden namin piniling gawin ang celebration. All the tables are set pati na din ang iba pang decorations kaya naman dumiretso na ako sa kusina para tumulong.

Hindi pa ako ganun kagaling magluto nang mga dishes kaya naman inalalayan nila ako. Willing akong matuto dahil sa mahal ko yung ginagawa ko. Pinapayagan ko silang pagalitan ako pag nagkakamali ako pero hindi nila iyon ginawa. Siguro dahil sa boss nila ako.

Nagpe-plating na ako nang mga naluto nang food nang pumasok si mama sa loob.

“Baby, the guests are waiting for you outside. Gusto ka nilang makita.” Sabi niya.

“Sige mom. I’m coming.” Tinanggal ko ang toque and apron at lumabas na.

Ganito ba kadami ang mga bisita? Parang may engagement party na ewan sa dami nila. Reaction ko pagbungad ko.

I am seeing group of padrinos on the side, kids roaming around, ladies talking near the tree, grandies laughing. Then I saw tito with his son, they’re laughing, they’re having fun.

Sigh. I miss you dad!

“Welcome everyone!” Yan ang bungad ni mommy sa mga guests namin. Beso-beso with her friends. Ngayon kasi ang oras nang mga bisita niya plus our relatives.

Missing my friends? Nope! Iba ang celebration naming anim.

Walang sawang kwentuhan at kamustahan ang nangyari sa maghapon na iyon. Nakipaglaro naman ako sa mga pinsan ko. Palibhasa isip bata kaya kung anong laro nila ay nakikisali ako. Enjoy akong kasama ang mga pinsan kong makukulit. Siyempre hindi mawawala ang kainan.

I’m hearing different reactions sa mga foods sa table. Masyado daw enggrande ang handaan na tipong may isang malaking homecoming or celebration na nangyayari.

I chuckled. Oo nga naman ang daming pagkain. Well it’s been 10 years already.

Unti-unti nang lumulubog ang araw. Napapagod na din ang mga kasama namin sa kakaserve. Hanggang sa isa-isa na silang nagsi-alisan.

“Musta mom?” Sabi ko after lumabas ng huling guest sa bahay.

“Happy and contented. Dinalaw ako ni Enrico kagabi and he was happy na hindi natin siya kinakalimutan.” Niyakap ko si mama.

Sobrang saya ko din dahil masaya siya. Wala akong ibang hinangad kundi ang makitang lagging nakangiti ang mommy ko. She’s my most precious treasure on earth.

Papasok na ako sa loob nun nang bigla kong natabig ang isang goblet. Bumagsak ito sa sahig at nabasag. Kinabahan akong bigla. Hindi ko alam kung anong meron at kabado ako.

Napamulagat ako nang makita ko ang isang familiar na tao na sumalubong sa akin. Biglang nag-flashback ang memory ko at ibinalik nun ang sakit na pilit kong iwinawaksi sa katauhan ko. Napatakbo akong bigla palabas nang bahay.

Takbong walang humpay. Tuliro. Hindi alam kung saan pupunta. Namalayan ko na lang na nasa harap ako nang RezDente. Sarado pa ito nang mga oras na iyon.

Naupo ako sa may harapan nun at walang sabi-sabing umiyak. Humagulgol. Naglabas nang sama nang loob. Naghinagpis.

Matapos kong mailabas ang dapat ilabas, nahimasmasan ako. Nakita ako nung may-ari nung bar, tulala. Tinapik niya ako sa balikat na nagpabalik sa katinuan ko. Tumayo ako at agad humingi nang dispensa.

Time check! 7:00pm

Naisipan ko nang bumalik nang bahay dahil baka nag-aalala na si mommy.

“Where have you been?” Tanong agad nito sa akin.

“Mom, nagpahangin lang po ako saglit sa labas. Medyo na-exhaust lang kasi ako dito sa loob and I felt the need for fresh air.” Palusot ko.

“Ah ganun ba? Nga pala, we have a visitor. Pwede mo ba siyang asikasuhin muna at mag-shower lang ako.”

Pilit na tango lang ang naisagot ko. Hindi ko kayang humindi kay mommy. Mabigat ang mga paa kong tinungo ang kinalalagyan niya.

Mag-isa siyang nakaupo. Umiinom nang mojito. Gusto ko na siyang sugurin at sapakin pero pinili kong maging tao.

Tumingin siya sa akin at ngumiti. Same old fake smiles. It made me shiver. Parang nagbabadya nang isang kapangahasan.

“Hi!” Sabi niya.

Hindi ko siya sinagot. I just gave him my poker face.

“It’s been 7 years. I couldn’t imagine how time went so fast. Binata ka na and you looked like an Adonis.”

Poker face.

“Siguro, dami mo nang pinaiyak na mga babae.” And gave me that devilish grin.

For God’s sake, ayokong makapatay nang tao.

Tumayo siya at naglakad papunta sa direksyon ko. I stood still. Lumapit siya sa akin. Inilapit ang mukha niya sa akin. Akala ko hahalikan ako pero nagkamali ako.

“And siguro mas lalo kang sumarap ngayon.” Hindi ko na napigilan ang sarili ko sa sinabi niyang yun.

I pushed him hard at sinugod. Kwinelyuhan. Nakangisi lang siya.

“Don’t dare touch nor get near me you son of a bitch or you’ll regret it! Hindi mo ako kilala. Kayang kaya kitang patayin ora mismo.”

Tumawa siya. “Where did you get that courage of yours? You’ve really grown a lot.”

“Yeah, tama ka. I’ve grown a lot and hindi mo alam that I am seriously waiting for this day!” Nanggagalaiti na ako sa galit.

“Wow, you’re waiting for me? I knew you wanted it like I did. I’m willing to do it again later. Are you?”

Isang suntok sa mukha ang isinagot ko sa kanya.

“Fuck you! Hayop ka!” Susugurin ko pa sana siya kaso may pumigil sa akin.

“Aerel tama na yan! This is not the right time para mag-away kayo nang bisita mo.” Si EA.

“Oo nga naman pare! Dapat nagse-celebrate kayo hindi nag-aaway.” Si Jethro habang tinutulungan siyang tumayo.

Dumating na pala silang dalawa. Kumalas ako sa hawak ni EA sa akin at tumuloy sa may garden.

Dinampot ko yung tequila na nakita ko sa lamesa at agad na tinungga. Gumuhit sa lalamunan ko ang init galing dito. Masakit iyon pero walang kasing sakit yung ginawa niya.

Umupo ako sa may kubo na tambayan namin at mag-isang uminom. Tutungga na sana ako ulit nang agawin sakin iyon ni Dyne.

“Ano bang problema mo Aerel at pati yung bisita mo eh inupakan mo at wala ka atang pakialam kahit mapatay mo yung tao.” Sabi nito pagkaagaw sa bote.

Sigh.

“Oo nga naman. Kung hindi pa kami dumating dito agad, malamang patay na yun talaga. Sobra ang galit na nakita ko sa iyo kanina. Ibang-iba ka sa Aerel na kilala namin.” Sabi ni EA na may tono nang pag-aalala.

“Wala yun guys. Naglalaro lang kami nang suntuk-suntukan. Cherishing the old times!” Sabi ko nang may pagka-sarcastic.

Namumula pa din ako sa galit at gawa na din ng nainom ko. Naramdaman nilang ayaw kong magsalita kaya naman agad silang kumuha nang maiinom sa loob at pulutan na din.

Maya-maya pa ay bumalik na sina Dyne at Goji bitbit ang mga inumin at pagkain.

“Nagtext ba sa inyo si Franco kung anong oras siya dadating?” Tanong ko sa kanila.

“Parang hindi ka na nasanay dun sa tao. Ilang invitations mo na din ba ang dinedma niya? Kung bibilangin hindi na ata kakasya sa mga kamay ko.” Sabi ni Jethro.

“Jethro’s right. Huwag na nating antayin pa si Franco dahil di natin alam kung sisipot pa ba siya dito o hindi na.” Si Dyne ulit.

“Teka sino ba yung muntik mong mapatay huh Aerel?” At nagsalita na din si Goji.

Gusto talaga nilang malaman ang totoo pero hindi pa ako handa. Pinili kong magbigay na lang nang konting information sa kanya to feed their curiousity.

“Siya si Kuya Dom. Dati naming kasamahan sa bahay.” Bungad ko.

“O bakit ganun ka na lang kung makaasta kanina eh dati niyo pa lang kasamahan yung tao?” Tanong ni Jethro.

“Gaya nang sabi ko kanina, suntuk-suntukan lang iyon. Just a sign of warm welcome. Ano ba kayo guys! Tigil na natin yung topic about sa kanya and let’s get this party started. Come on!” Sabi ko sabay pilit na baguhin ang mood.

Wala din silang nagawa kungdi sumang-ayon sa akin. Wala din kasing mangyayari kung pipilitin nila akong umamin. I played disco musics on the stereo and we all danced.

Kahit papaano, unti-unting nawala ang sakit na nararamdaman ko. This is the company I really wanted. Masaya, walang problema.

Nag-party kami hanggang umaga. Pero kahit na masaya ako, hindi ko pa din maiwasang hindi magtaka kung bakit ilang beses nang dinedma ni Franco mga invitations ko. Hindi ba niya ako itinuturing na kaibigan?

Maya-maya pa isa-isa na ding nakatulog ang mga mokong. Kanya-kanya sila nang puwesto sa kubo. Nakakatawa silang tingnan.

Time check! 5:05am

Parang wala sa akin ang alak at hindi man lang ako nalasing. Tama sila, ibang Aerel ang kasama nila kanina. Bigla akong nahiya sa nagawa ko sa kanila.

Dumiretso ako sa may ref at kumuha nang tubig nang may biglang yumakap sakin.

“You’re making me horny honey. Can we do it again one more time?”

Susuntukin ko sana kaso madali siyang nakailag dahil nasa likod ko siya. Pinilit kong kumawala sa kanya pero malakas siya. Hindi ko siya kaya.

“Kala ko ba malakas ka na? Kala mo ba kaya mo na ako? Nagkakamali ka. You’re just the same old toy I used to play with.” And he started caressing me.

Nandidiri ako.

“Stop it! Papatayin kita pag nakawala ako dito!”

“No chance!” At patuloy pa din niya akong hinahalikan.

Unti-unti na din niyang tinatanggal ang pagkakabutones nang pants ko. Nagawa niyang tanggalin iyon at ibaba ang zipper. Para akong kandilang nauupos at walang magawa. Umaagos na parang gripo ang mga luha ko.

“Kuya, ano yang ginagawa mo?” Nahihintakutan kong sabi.

“Wag ka nang pumalag Aerel. Masasarapan ka din.” At tuluyan niya akong hinubaran.

Wala nun ang mom at dad kaya malakas ang loob niyang gawin yun sakin.

“Kuya wag po please. Maawa ka sakin. Ayoko po!” Umiiyak kong sabi pero wala siyang narinig at nagpatuloy sa ginagawa niya sakin.

Pilit niyang ipinapasubo sakin ang organ niya. Nasusuka ako. Nababastusan ako pero wala akong magawa. Takot ang bumalot sa pagkatao ko. Hanggang sa tuluyan na niyang naangkin ang pagkatao ko.

Tuloy-tuloy lang ang pagluha ko nang bigla na lang akong na-out of balance at bumagsak sa floor. May narinig akong kaunting ingay na parang may nag-aaway. Awa at pandidiri ang nararamdaman ko sa sarili ko ngayon.

BLAG! Tunog nang pintuan na ubod lakas na isinara.

Maya-maya pa nakaramdam ako nang kamay na humawak sa akin. Para naman akong isang paranoid na biglang bumangon at isiniksik ang sarili sa may sulok. Umiiyak. Wasak na wasak ang pagkatao.

“Aerel, si Franco to. You’re safe now.” Sabay akap niya sakin.

Hindi ko napigilan ang sarili kong umiyak at yumakap sa kanya. Sa tikas nang katawan kong iyon, hindi man lang ako nakalaban. Nakakahiya pero nangyari na.

“Shhhh, tahan na Aerel. Andito na ako.” Habang hinahaplos niya ang likod ko.

Nakaramdam ako nang sense of security habang akap-akap ako ni Franco. For the first time, dun ko lang naramdaman na kaibigan ang turing niya sa akin. For the first time din, nagawa niyang pumunta sa bahay kahit na late na.

“S-salamat f-for c-coming. S-salamat f-for s-saving me.”

At naikuwento ko kay Franco ang lahat-lahat.

I was seven nang unang mangyari ang lahat. Natutulog ako nun nang bigla akong atakihin nang nightmare. Hinahabol daw ako ni boogeyman. Papatayin niya ako.

Sumigaw ako at nagising. Napatakbo si Kuya Dom mula sa kuwarto niya papunta sakin. Sabi niya na tatabihan na lang niya ako para hindi na daw ako matakot. Pumayag ako at natulog ulit.

Akala ko may nightmare na naman at iba ang pakiramdam ko. Nagmulat ako nang masilip na si Kuya Dom nakahubad at nakapatong sa akin. Nagulat ako at nagtaka kaya tinanong ko siya pero ungol ang sagot niya.

Hindi ko siya maintindihan pero may nagsasabi sa aking mali iyong ginagawa niya at nakakadiri. Bigla niya akong hinalikan at pilit na ipinapasok yung dila niya sa bunganga ko. Sobrang nangilabot ako. Bumulong siya na isubo ko daw siya sabay tutok nang ari niya sa bunganga ko.

Ayaw kong gawin dahil madumi iyon dahil nilalabasan nang ihi pero mapilit siya at sinabing hindi na niya ako tatabihan pag nagising ako sa nightmare. Dahil na din sa takot baka totohanin niya, binuka ko bibig ko at hinayaan siya. Maluha-luha ako sa ginagawa niyang kahalayan sakin.

Akala ko hanggang dun lang pero gusto niya din akong tirahin. Natakot ako sa balak niya kaya tumakbo ako sa may pintuan pero nahablot niya kamay ko at hinila pabalik sa kama. Nakita ko ang isang Kuya Dom na ibang iba. Para siyang manyakis, mas magandang sabihing rapist. Hinawakan niya ang mga kamay ko, binusalan ang bunganga ko para hindi makasigaw at pinunit ang pajama at brief ko.

Dumura siya at inilagay sa puwit ko at agad na pinasok. Hindi ako makasigaw. Sobrang sakit. Parang pinunit ang buong pagkatao ko. Ni hindi niya iyon pinansin. Para siyang baliw na puro ungol hanggang sa pabilis na siya nang pabilis at biglang tumigil.

Tumayo siya binitiwan mga kamay ko. Nagsuot ng brief at tuluyan nang lumabas nang kuwarto ko. Wala akong nagawa kundi ang umiyak nang umiyak lalo pa nang makita ko ang mga dugo sa kumot ko.

Simula nun lagi na niyang ginagawa sakin yun basta may pagkakataon siya.

Hindi maiwasang hindi manlumo ni Franco sa nalaman niya tungkol sa akin kaya naman mas lalo niyang pinaramdam na safe ako sa kanya. Hindi ko namalayan na naktulog na pala ako.

Nagising ako sa mahinang tawanan. Pagmulat ko, nakita ko sina EA, Jethro, Dyne at Goji na nagtatawanan habang nakatingin saming dalawa ni Franco. Napansin kong nakahiga ako sa lap niya.

“Ang sweet niyo namang dalawa. Nainggit naman akong bigla.” Banat ni Goji.

Sa halip na mabadtrip, natawa ako sa inasta nila.

“Gago!”

Inaya ko na silang kumain nang agahan bago sila umuwi. Ginising ko na din si Franco para sumabay na samin.

Konting kwentuhan pa habang kumakain. Nang makatapos ay isa-isa na silang nagpaalam. Lumapit sa akin si Franco.

“Aerel, simula ngayon babawi ako sa’yo.” Tango lang sagot ko. Masaya ako dahil di ko akalain na magiging knight in shining armor ko siya.

Hinatid ko sila sa labas. Konting kulitan pa at tuluyan na silang lumarga. Ako naman pumasok na sa loob at tuluyan nang isinara ang pinto.