The One Who Could Not be Taken - Chapter Two

Still for K.G.F... hope you find good things in life. You deserve an honest-to-goodness relationship, sweetie. :)


Chapter Two

Hindi kailangan ng alarm clock ni Jordan para malamang alas-sais na ng umaga. Automatic na siyang nagigisingnang ganoong oras kesohodang nananaginip pa siya ng love story nila ni Dingdong Dantes. That morning, he dreamt about a poem he was reading. Bagama't natapos niyang basahin ang tula ay hindi na niya maalala kung ano ang nilalaman ng tula at kung para kanino ang tula. 

Tumayo siya, hinarap ang paborito niyang full-length mirror na katabi ng kanyang kama at nagwikang, "It's a beautiful day." Sabi niya sa sariling repleksiyon. His hair was a tangled and a wiry mass. May morning glory pa siya sa magkabilang mata ang his cheeks looked pluffy. His breath was awful.

He stood up straight in front of the mirror and started his stretching. Pagkatapos ay bumaba siya sa komedor ng naka-boxer briefs at mahaba ngunit butas-butas na t-shirt pa rin. Kumuha siya ng dalawang itlog sa ref at inilaga ang mga iyon. Habang hinhintay na maluto ang mga iyon ay kinuha niya ang walis at basahan. Bumalik siya sa itaas ng apartment at sinimulang linisin ang dalawang sild doon. After that, ay bumaba siya sa sala at iyon naman ang nilinis. Nang makarating siya uli sa kusina ay pawis na pawis na siya at malapit ng matuyo ang tubig sa itlog na nilaga niya.

Naghugas siya ng kamay bago niya pinatay ang stove at hinango ang mga itlog mula sa kaserola. Binabad niya muna ang mga iyon sa tubig bago binalatan isa-isa at binudburan ng asin. At para makatipid, ibinuhos niya ang natirang tubig na pinagpakuluan ng mga itlog sa isang tasa para pagtimplahan ng kape. Mahigit nang sampung minuto ang pagkulo niyon kaya siguradong wala ng germs ang naka-survive doon.

He ate his breakfast and finished his coffee. Pagkatapos ay nilinis ang kusina na sa sobrang linis ng matapos siya ay pwede ng magperform ng brain surgery sa kintab niyon. Nang matapos ang kusina ay pumasok siya sa banyo at naligo. Isinabay na rin niya ang paglilinis ng banyo at hindi lumabas doon hangga't hindi kumikintab ang mga tiles.

Nagtapi lang siya ng tuwalya ng bumalik siya sa kwarto. Namili siya ng isusuot and decided to wear a pair of denim shorts and a white shirt. Nagsuklay ng buhok. Nag-spray ng bahagyang cologne and wore his Rolex to complete his get-up.

Nang bumaba siya ulit ng sala ay saka lang niya binuksan ang mga bintana doon. Then, he went out to see his ever-loyal dog Eneru. He was jumping and wagging. Askal si Eneru or asong-kalye na muntik na niyang masagasaan dati. The dog was one-month old then, sobrang liit at payat. Sa awa niya rito ay dinala niya ito sa bahay at inalagaan ng husto and the dog had long since proven he was worth much, much more than those with breed. For him, Eneru was priceless.

His dog was smart and very protective of him. Brown ang kulay niyon at may white patches sa gilid ng mukha at sa paa. Napagkamalan nga iyong Labrador dahil sa laki. Ang sabi nga sa kasabihan, "A leopard can't change its spot or something like that." Kahit askal iyon ay kuntento siya roon. Natutuwa siya dahil kung minsan ay parang mas loyal pa ito sa mga may breed na aso.

"How was your sleep?" tanong niya habang hinahaplos ang ulo ng aso. Eneru barked with a pleading expression. Binuksan niya ang gate. Kumaripas iyon ng takbo sa isang bakanteng lote saka tumugon sa tawag ng kalikasan.

Sunod niyang pinuntahan ay ang mga pinulot rin niyang stray plants na itinanim niya sa isang paso. Mga ordinaryong halaman lang ang mga iyon na tumubo sa kung saan kung tutuusin, pero, sa di malamang dahilan ay natawag ang pansin niya at iyon na nga, alagang-alaga niya ang mga ito ngayon. He made sure they got enough sunlight and water. Simpleng Santan, Gumamela, Fortune plants at kung anu-ano pang hindi na niya alam ang pangalan ang mga iyon. Hindi kasi niya matiis na makakita ng halamang kulang sa dilig kaya pinag-uuwi niya ang mga iyon at inalagaan ng husto.

Tinatanggalan niya ng mga tuyong dahon ang mga alagang halaman nang magbalik si Eneru, diretso sa kinaroroonan ng gripo. Napangiti siya. "Sandali lang..." aniya. Tinapos niya ang pagdidilig saka kinuha ang pampaligo ni Eneru. 

Masunurin naman itong nagpaligo sa kanya dahil alam nitong kakain na ito pagkatapos. His breakfast was a bowl of dog food and dog milk. Habang kumakain si Eneru ay binalikan niya ang kanyang mga halaman at isa-isang kinausap ang mga iyon habang dinidiligan, to the chagrin and disbelief of his neighbors.

"Walang trabaho pero may pera," narinig niyang sabi ng isang dumaan na kapitbahay sa kasama nito.

Napatingin siya sa mga ito. Kung hindi siya nagkakamali ay nasa Saudi ang asawa ng payat na lalaking iyon. Pinakinggan niya ang pag-uusap ng mga ito.

"Baka naman may shares of stocks sa mga kumpanya." sabi naman ng may kaitimang lalaki na kasama nito.

"May stock kamo? Eh ni hindi nga mamahalin ang sasakyang gamit o? Kami nga Innova ang gamit, siya simpleng Corona lang ang gamit tapos saabihin mong share ng stocks sa mga kumpanya. Tanga ka ba? Upa pa lang ng bahay na yan mahal na no!"

"Saan nga kaya nanggagaling ang pera niya?"

"Ewan. Napakamisteryoso ng baklang iyan.  Wala naman akong napapansin na kamag-anak o jowang pumupunta sa bahay niya."

"Putsa pare, di naman ibig sabihin nun na ermitanyo na siya. Malay mo, mahilig lang talaga siyang mapag-isa."

"Sabagay. Mukha ngang baliw na iyang isang yan. Kausapin ba ang mga halaman?"

Naagaw ang atensiyon niya mula sa pakikinig sa mga ito ng may dumating nasasakyan at huminto sa tapat ng bakod niya. Sasakyan iyon ni Mrs. Aquino. Kasama nito ang biyenang babae.

"Tingnan mo 'Ma. May bulaklak ang Fortune plants ni Jordan." sabi ni Mrs. Aquino.

"Aba'y oo nga. Humingi tayo. Hindi basta-basta namumulaklak ang mga iyan."

"Alagaan ba naman ng husto ni Jordan eh."

"Maswerte ang mapapangasawa niya."

"Ang kaso Mama, gay iyang si Jordan. Sure ako, di mag-aasawa ng babae yan."

Napangiti si Jordan sa narinig. Tama ang matandang babae.

"Diyos ko. Anong problema, e di ipakasal mo sila ni Charles mo. Hindi ba at alanganin din ang anak mong iyon. Kaka-legal lang ng kasal sa New York. Tamang-tama, may bahay kayo roon." natatawang sabi ng biyenan ni Mrs. Aquino.

Kilala niya ang tinutukoy ng mga ito na Charles. Cute at magalang ang lalaki at halatang alanganin din ang sexual preference but he didn't mind. Hindi naman siya interesado dito. Simpleng katanguan at kabatian lang niya ang anak ni Mrs. Aquino.

"Naku Mama, baka may karelasyon na ang isang ito. Hindi lang ipinapahalata. Mukhang mayaman siguro kasi na-afford na dito sila tumira sa Corinthians. Well, sabi ni Bebang yun na katulong nating tomboy."

Napa-iling na lang siya sa mga naririnig. He neither had a share on any company or any kind of lover. Pagkatapos niyang diligan ang mga halaman ay naglaba siya. Wala siyang washing machine dahil ayaw niyang labhan ang mga damit a ganoong paraan. Kahit paano niyang isipin, hindi niya magawang paniwalaan na malilinis ang mga dahit na pinaiikot lang at hindi ikinukusot.

Nang matapos ay pumasok siya sa sala nang tumunog ang telepono. Sinagot niya ang tawag.

"Hello." aniya.

"Hi, Jordie! Argie's having some people over tonight. Join ka ha?" tanong sa kanya ni Roger. He was a close-enough acquaintance, but not too close to called a friend.

"Pass ako. Marami akong gagawin eh." dahilan niya.

"Lagi ka namang ganyan eh. Sige na, join-sung ka na. Daanan ka namin ni Jeffrey."

"Kailangan ko pang mag-research. At saka...," Nag-isip siya ng idadahilan. "Tumawag yung Tito ko, dadaanan daw ako rito mamaya. Hindi ako pwedeng umalis. Some other time na lang ha."

"Bahala ka na nga. Darating pa naman ang mga boys na friend ng jowa ni Jeffrey. Sayang yun teh. Lamang-loob din yun." malanding sabi nito saka binuntutan ng malakas na tawa.

"Saka na lang talaga. Baka kulang pa sa inyo ni Jeffrey ang mga iyon loka."

Wala itong magawa kundi magpaalam.

Ibinaba na niya ang aparato. Naintindihan niyang lahat ng kakilala niyang bading na katulad niya ay naghahanap ng boyfriend or papa na kalaunan ay sineseryoso ng mga ito. Natural lang iyon. Parte ng pagiging bakla iyon. Ang ikinakainis lang niya ay iyong pati siya na hindi kumportable na mayroong iniisip na jowa or lalaki ay hindi kayang unawain ng mga ito. Hindi siya interesado na makipag-date o makihalubilo sa mga lalaki o bisexual or kahit na sino pang herodes iyan. Bakit napakahirap sa iba na paniwalaan iyon?

Gusto rin niyang magka-boyfriend, oo. Pero dapat ay siya ang hanapin ng lalaki o ng kung sinomang magugustuhan niya. Not the other way around. Simply put, he does not want to roam around like a princess kissing a lot of frogs to find his prince charming.  His prince would not come as a frog. Period.

He fixed a sandwich for his lunch. Pagkakain nila ni Eneru ay umakyat siya sa kabilang silid sa itaas ng bahay. Naroon ang workplace niya. Naupo siya sa harap ng computer at nagsimulang tingnan ang mga hindi niya natapos na nobela.

Sa Bi Out Loud Publishing siya nagta-trabaho at nasa kasagsagan siya ng kanyang surprise hit series na The Flirt Series bilang writer. Tungkol iyon sa buhay ng mga estudyanteng bading, bisexual, tomboy at iba pang may kakaibang sexual orientation na mag-aaral ng San Bartolome University. Isa iyong kathang-isip na lugar para sa kanya at ang pinakasikat niyang character sa series ay si Monty. Isa itong bading na Sophomore student na na-inlove sa Captain Ball ng Football Team. 

Napakarami ang naka-relate sa sentiments at adventures ng buhay pag-ibig ni Monty kaya naman naging surprise hit iyon at inabangan ang iba pang characters. In short, Monty made him popular, but only to his colleagues and followers. Mas sikat pa sa kanya ang ilan sa mga characters niyang puro nabibilang sa Pride Community for all of his stories were gay-themed. 

He used a pen name and a very few people knew that "Jordan Polison" was "Dalisay Diaz", the writer. Now, biglang naging household name ang pen name niya and he was quite satisfied with it. Hindi siya nag-aalala sa anonymity niya, lalo sa mga kapitbahay niya. He wasn't the type who would go around explaining his work. 

Mostly, kapag may nagtatanong sa kanya ay sinasagot naman niya. But sad to say, mas gusto ng mga itong mag-jump into conclusion kaysa ang magtanong. Mas masarap sigurong pagtsismisan siya. Kung makaka-entertain naman siya sa ganoong paraan ng mga taong walang-magawa, then so be it.

He loved his privacy and anonymity. Pabor sa kanya iyon. He got to observe people as they really were. Once people learned about what he did for a living, the tendency was to put on a mask. Some clammed up, afraid to be written about. Some were the opposite, they would talk endlessly about their lives they deemed colorful enough to be written about.

The soul of his craft did not come from his ability to write. By-products lang ang mga iyon ng totoong talent niya -ang pagmamasid at ang pagkakaroon ng mas malalim na perception sa mga minamasdan niya. Right now, he was doing a scene for the last chapter of the third installment of Flirt series. May kinalaman ang mga bida ng librong iyon sa naunang libro. He typed the dialogues as if he was one of the characters. Nagulat pa siya ng malamang basa ang pisngi niya pagkatapos itipa ang huling bahagi. He was always like that. Napa-iling na lang siya.

Biglang nag-vibrate ang cellphone niya ng matapos siyang magsulat. Si Menchie iyon. Leader ng church organization nila at iniimbitahan siyang dumalo. He declined.

He was too occupied to socialize but that doesn't mean na wala siyang panahon para makipag-ututang dila o makipag-bungguang braso sa iba. Ginagawa lang niya iyon paminsan-minsan. People were his primary source of inspiration and ideas kaya di pwedeng di siya lumabas. 

'Once in a while' and key phrase dahil may iniiwasan siyang mangyari -ang may magkagusto sa kanya. He's good looking and he was aware of that. Pero may naitadhana na para sa kanya at darating isang araw ang taong iyon. Kung tatanungin siya kung bakit ay masasabihan lang siyang baliw. Hindi niya alam kung paano o kung kailan darating ang taong iyon pero sigurado siyang darating ito. Kaya bakit pa siya makikipag-mingle sa iba, di ba? Inirereserba na niya ang sarili para sa taong iyon.

The third invitation came ng bandang hapon na. It was Doc Roblen. Ang beterinaryo ni Eneru. Kasing-edad lang niya ito at noon pa siya inaakit na sumali sa isang business club. 

"Attend ka sa meeting mamayang eight. Sa Something's Fishy. Sa Libis." anang butihing beterinaryo.

"I'll try. Kapag sinipag ako."

"Siguraduhin mo na. Loka, lumabas ka sa naman sa lunga mo paminsan-minsan at ng hindi ka inaamag diyan. Paano ka madidiligan niyan?" birong-totoo nito. Alam niya kung gaano katalas ang dila nito.

"Wala akong balak magpadilig."

"Too bad. Basta um-attend ka. Please?"

"Pag sinipag nga ako, okay?"

"Eight PM iyon."

"Bahala na."

Nagpalitan pa sila ng ilang salita bago niya ibinaba ang linya. He went to his room tsaka nahiga sa kama. Nanood ng TV at ng makaramdam ng gutom ay nagpasyang magluto ng hapunan. Nagulat pa siya ng makitang alas-sais na ng gabi. Nawala na sa isp niya ang imbitasiyon ni Doc Roblen at naalala lang iyon ng makakain na sila ni Eneru.

Kaagand siyang nag-text dito,"SORRY I CAN'T ATTEND. SOMETHING CAME UP. SOME OTHER TIME MAYBE. :-)"

Nag-text back naman agad ito.

"PWEDE KA PANG HUMABOL. SOMEONE WANTS TO MEET YOU."

"SOME OTHER TIME." giit niya.

Hindi na ito sumagot na ipinagpasalamat niya. Niligpit lang niya ang pinagkainan isinara ang mga dapat isara saka umakyat ng kanyang silid para makapagbasa siya ng walang istorbo. Nangako na lang siyang pagbibigyan ang doktor ni Eneru sa susunod dahil baka hindi na ito mag-anyaya ulit. Kailan ba siya huling nakipag-socialize? Nag-isip siya. A month ago? He nodded as he flipped the page of The Martyr The Stupid and The Flirt.

Itutuloy...




DISCLAIMER: All the characters in this story have no existence whatsoever outside the imagination of the author, or have no relation to anyone having the same name or names. They are just distantly inspired by any individual known to the author, and all the incidents are merely invention.

THE ONLY EXCEPTION

The Only Exception...

By. Dalisay

Nangingiting pinagmamasdan ni Ram si Morris ng bumangon ito sa kama. He walked with define grace and machismo. As if he owned the world. He was roaming the motel room in his birthday suit showing him a perfectly chiseled body. Hindi niya maiwasang pag-initan ulit ng katawan. His member slowly standing in attention just by the sight of him. Naalala niyang bigla ang maiinit nilang tagpo kanina. He was underneath Morris awhile ago. Wriggling, panting and moaning like a pro.

Natigil ang daloy ng kanyang pilyong isip ng makitang nagsusuot na ito ng damit. Ang usapan nila ay hanggang bukas sila ng umaga at pagsasawain ang mga sarili sa isa't-isa. Matagal din silang hindi nagkaniig nito at pinananabikan niya ang bawat sandali na makakapiling niya ito.

Morris is a hustler. Nais niya na sanang igarahe ito pero mapilit itong huwag silang umabot sa ganoon. Mas gusto raw nito ang set-up nila. Call when you're in need ang sabi nga nito. Kapag naman sinisilaw niya ito ng mga magagandang kotse, town-house at alahas ay isinosoli nito. Tanging ang perang ibinabayad lamang niya ang tinatanggap at kinukuha nito.

"What are you doing?" tanong niya. Bahagyang bumangon mula sa pagkakahiga.

Lumingon ito saka tipid na ngumiti.

"I'm going to the hospital."

Naalala niya na naka-admit nga pala ang anak nito. Isang napaka-cute na batang lalaki. Nahagip ito ng motorsiklo habang naglalaro sa labas ng bahay.

"Pero hindi ba at okay na si James?" tukoy niya sa anak nito.

"Oo nga. Pero may mga tests pa raw na kailangang gawin sa kanya. Hindi ko man maintindihan kung ano ang mga iyon pero kung para sa ikabubuti ng anak ko, bakit hindi?"

Hindi siya naka-imik. Pagdating sa nag-iisang anak nito ay matigas ang paninindigan nito. Hindi rin siya binibigyan ng pagkakataon nito na makilala ang bata ng personal kahit ilang ulit na niyang tinangkang makilala ito.

"But we agreed that we'll be enjoying the rest of the night Morris. May nagbabantay naman sa bata hindi ba?" ang tanging nasabi na lang niya.

Tinitigan siya nito hustong pagkasara ng zipper ng pantalon. Kahit nakadamit na ito ay hindi niya maiwasang hangaan ang physique nito. He's all man. He tasted like wine. Like opium for he can't hardly get enough of him. He was insatiable.

"I was hoping na kahit sana kalahati na lang ng ibabayad mo sa akin ngayon ang kukunin ko, pero dahil sa mahal ang mga test na iyon, kung pwede sana, kunin ko na rin ng buo. Babawi na lang ako sa'yo next time. Kahit libre na." said Morris.

Napatanga siya sa pakiusap nito. Never pang ginawa nito iyon sa buong panahon na nagakakasama sila sa isang silid. Sabagay, magulang ito. At lahat ay gagawin ng isang ama para sa kanyang anak sukdulang lunukin nito ang pride.

"You can take it Morris. I'm sorry. Nabigla lang ako. Akala ko kasi ma-e-enjoy natin ang gabi. But it's okay. Priorities are priorities."

Lumiwanag ang mukha nito sa sinabi niya.

"Salamat. Just call me kapag pwede ka na ulit. We can do it for free. Kahit ilang round pa para naman makabawi ako sa'yo." sabi nito sabay kindat.

"Please stop that."

"Ang alin?" kunot-noong tanong nito.

"Please don't think na iyon lang ang habol ko sa'yo. You know can be a friend to you. Ikaw lang ang may ayaw."

"You don't fuck with your friends Ram. Mas mabuti ng ganito. Ayoko ng komplikasyon." matigas na sabi nito sabay sukbit ng knapsack sa balikat.

"Am I?"

"What?"

"A complication."

"Oo."

Napabuntong-hininga siya. "At least you're honest."

"Salamat. Huwag na tayong magtalo please, okay naman tayo di ba?" sabi nito sabay dukwang sa kanya para halikan siya sa labi.

He savored it. Again, he was on fire. But Morris abruptly ended it before the kiss deepened. Naiwan siyang nakapikit pa. Wanting for more. Hindi na siya nagdilat ng mata. Narinig na lang niya ang pagsara ng pinto.

Ganun palagi ang set-up nila. Pagkatapos ng mainit na sandali, kaunting usap lang na siya pa ang nag-i-initiate tapos ay uuwi na ito. Never itong nagpahatid sa kanya. Kaya naman habang tumatagal,lalo siyang nasasabik dito. It was like he formed an addiction to Morris. Lahat na lang dito gusto niyang alamin. But his pride won't let him do it. Kahit napakadali para sa kanya ang sundan ito or ipahanap ito ay pinipigilan niya ang sarili.

Hindi dahil sa ayaw niya. In fact, gustong-gusto niya. Ayaw niya lang na pangunahan si Morris. Kagaya nga ng sabi nito, isa siyang komplikasyon sa buhay nito. Hindi niya maiwasang hindi masaktan sa tuwirang pag-amin na iyon. But maybe its for the best. Hindi naman siya mawawalan kng susundin niya ito.

Hindi ka rin magkakaroon. Anang isang bahagi ng isip niya. Naiinis na dinampot niya ang mga gamit para magbihis. Ilang sandali pa ay nasa labas na siya ng motel na iyon at tinatahak ang kahabaan ng Pasay para makauwi na sa bahay.

Nagulat pa si Ram ng pagdating niya sa town house niya ay nakita niya ang kanyang girlfriend na si Sofia. Prente itong nakaupo sa sofa at nanonood ng tv.

"You're home at last." salubong nito sa kanya sabay siil ng halik sa kanyang labi.

Bahagya niya itong tinugon bago disimuladong inilayo sa kanya.

"W-what's the matter honey?" nalilitong tanong nito.

"Nothing. I'm just tired."

"Well, may naiisip akong paraan para mawala ang pagod na iyan." malanding sabi nito sabay haklit sa kanyang batok para sa isa pang mainit na halik. Ang malilikot nitong kamay ay agad na nakarating sa kanyang crotch area. The girl was an expert in the art of lovemaking.

Madali para dito ang hulihin ang kiliti niya kahit pagod siya. Kaya naman hinayaan na lamang niya ito. He was still standing while Sofia is slowly making her way down on her knees. She quickly unbuckled his pants and pulled it along with his briefs.

Matagal na silang nag-i-indulge sa premarital sex ng kasintahan pero nakakaaliw pa rin pagmasdan ang mukha nito tuwing nakikita nito ang sa kanya. She looked at awe and excited all at the same time. She gave him a slow but pleasurable hand job that made his knees tremble.

"Excited aren't we?" seksing anas ni Sofia.

"Shut up babe and give me your best head." halos nagdedeliryo na niyang tugon.

Hindi na siya nagdalawang salita. Her hot mouth enveloped his throbbing maleness with gusto. Her slick and wet tongue provided him a delirious shiver up to his spine. He grabbed her hair and pushed hard. He heard her choke. Mabilis itong kumawala at hinampas siya sa hita.

"You're hurting me Ram." reklamo nito.

"Sorry, got carried away." nakangisi niyang sabi.

"Let me do it my way."

Hinayaan na nga lang niya ito. Sa isip niya, si Morris ang kasiping niya. Si Morris ang nagpapaligaya sa kanya. Dinadala siya sa kawalan at sa kaluwalhatian. Sofia's mouth moved faster and faster that he had to make her stop.

Mabilis namang nakaunawa ang babae at pumuwesto patalikod sa kanya. She lifeted her micro-mini while one of his fingers hooked her undies sideward then thrusted his shaft to her dampness. In a span of minutes, groans and moans of pleasure can be heard to that part of his town house.

With Morris still on his mind, his thrust became deeper. Sofia seemed not to mind his hard banging. He was humping her merrily while another guy was on his head. When he felt that he's reaching his climax, he held on to Sofia's waist to get some balance. She shouted out in pain and ecstasy along side with his name while he shouted Morris's.

Biglang lumayo si Sofia sa kanya at mabilis na inayos ang sarili. Halos hindi siya makapaniwala sa intensidad ng ginawa nila. That was the best quickie he ever did. Nabigla siya ng sampalin siya ng girlfriend. Marahas na hinaklit niya ang braso nito.

"What the hell is your problem?"

"You son of a bitch! Sino ang Morris na iyon?" nanlalaki ang butas ng ilong na sabi nito sa galit.

He was dumbfounded. Paano nitong nalaman ang tungkol kay Morris?

Naniningkit ang matang nagsalita siya. "What are you talking about?"

"Don't play innocent with me Rameses! Alam ko kung ano ang narinig ko! You shouted Morris instead of my name. How dare you! I can't believe I've been screwing-up with a fag!" nangagalaiting sabi nito na may halong pangdidiri sa hitsura.

Natigilan siya. Hindi niya akalaing nasabi niya pala ng malakas ang pangalan ni Morris. Hindi niya sinasadya iyon pero siguro sa sobrang dala niya kanina ay hindi niya naiwasang sambitin kung ano ang nasa isip niya.

"I'm not a fag." sabi na lang niyang madilim ang mukha.

"Yes you are! Hindi mo lang ako ininsulto Rameses. Pinagmukha mo pa akong tanga. Tell me, all this time that we've been hooking-up, ako lang ba o ilan pang Morris ang nasa isip mo? Oh no, don't answer that! Ang kapal ng mukha mong lokohin ako. Bakla!"

"Well tell you what. You've been enjoying having sex with this faggot. So don't act like you were disgusted now. After all, I was just indulging a sex-starved model like you." maanghang niyang sabi.

Magso-sorry sana siya kaso hindi naman pwedeng basta-basta na lamang siya nitong laitin. And besides, alam na nito ang totoong pagkatao niya, so there's no use to deny it. Saka kung magso-sorry siya, malamang hindi rin nito tanggapin.

Namumula sa galit na inayos nito ang sarili at kinuha ang bag sa sofa saka mabilis na lumabas. Peero bago pa ito tuluyang lumagpas sa kanya ay sinampal ulit siya nito.

"Asshole! Gaganti ako! Tandaan mo yan!"

"Suit yourself." kibit-balikat na sabi niya sabay haplos ng nasaktang pisngi. Hindi niya maiwasang mangamba sa sinabi nito pero dahil naroon na, hihintayin na lang niya ang magaganap. Wala na rin naman siyang lakas na makipagtalo or makipag-bargain dito para lang huwag ilabas ang sikreto niya.

Inayos niya ang sarili at isinara ang pinto. Nakapag-sex na pala sila ni Sofia ng hindi niya nasasara ang pinto. It only goes to show na marami siyang iniisip at ang mga simpleng bagay na katulad ng pagsasara ng pinto ay maaring makalimutan niya. Katulad ng pagkalimot niyang si Sofia ang katalik niya at hindi si Morris.

Ang maingay na tunog ng doorbell ang nagpabalikwas ng bangon kay Ram. Sinipat niya ang orasan sa dingding. Alas-diyes na ng umaga. Buti at sabado at wala siyang pasok sa opisina. Mabuti na rin iyon kasi siguradong kung may pasok siya ay makakasalubong niya si Sofia. Malamang na na-i-tsismis na siya nito sa mga kapwa nila architect sa firm na iyon.

"I guess the revelations have to wait until Monday." patamad niyang sabi sa sarili at tinungo ang closet drawer para kumuha ng boxer shorts. He sleeps in raw kaya naman para magmukhang disente kahit paano ay nagsuot siya nun. Pakialam ba niya sa nagdo-doorbell. Bahay niya yun eh.

Nagkukusot pa siya ng mata na tinungo ang pinto habang ang doorbell ay walang tigil sa pagtunog. "I'm coming!" naiirita na niyang sabi. Wala bang doorbell sa bahay itong taong ito?

Naiinis na binuksan niya ang pinto at handa na sanang talakan ang herodes na naglalaro sa doorbell niya ng tumambad sa kanya ang mukha ng taong naging dahilan ng instant break-up nila ni Sofia.

"Morris?" di makapaniwalang sambit niya.

"Hi good morning! Dito na ako dumiretso pagkagaling ko ng hospital. Makikiligo sana ako eh." nakangiting bungad nito sa kanya.

Tameme lang siyang nakatingin dito. Hindi makapaniwalang naririto ngayon sa harap niya ang lalaking laman ng panaginip niya at pakikipagniig kay Sofia.

"Ah... hindi ba pwede?" nahihiyang sabi nito dahil sa kawalan niya ng tugon.

Parang binuhusan siyang malamig na tubig. Ang aga-aga nagdo-drool siya sa lalaking ito. Namumula ang mukhang pinapasok niya ito.

"Pasensiya ka na. Hindi ko kasi inaasahan na pupunta ka dito." aniya ng makabawi.

"Okay lang. Ako nga ang hihingi ng pasensiya sa'yo. Wala akong abiso. Sinubukan ko lang. Kasi kung doon ako sa bahay matutulog malamang na naghihintay na ang kasera ko. Dalawang buwan na akong di nakakabayad. Pwede bang dito ako makitulog bago bumalik sa ospital?" nahihiyang sabi nito.

"O-oo naman." taranta niyang sabi.

"Salamat." Ibinaba nito ang knapsack at napansin niyang ang suot pa rin nito kagabi ang damit nito.

"Maligo ka muna. Pwede mong timplahin ang tubig sa shower para maging kumportable ang tulog mo."

"Sige. Nanglalagkit na rin ako." mapungay na ang matnag sabi nito. Tanda ng kulang ito sa tulog.

"Halika sa kwarto."

Tahimik itong sumunod sa kanya. Nagulat pa siya ng bigla siya nitong yapusin mula sa likuran. Agad na nanayo ang balihibo niya sa katawan ng maramdaman ang stubbles nito sa balikat niya. Ang mainit na hininga nito ay pumapaso sa kanya sa halos na literal na paraan. Ang init ng kanyang katawan ay sumasabay din.

Naramdaman niya ang kahandaan ni Morris sa ilalim ng maong na suot nito. Ang kanyang tiyan ay biglang naging parang sensitibo sa haplos nito. Marahan ang ginagawa nitong pagkiskis sa likuran niya. Lalo tuloy siyang nagdeliryo at talaga namang parang gustong kumawala ng pagkalalaki niya sa kanyang boxers.

Napasinghap siya ng damahin iyon ni Morris. Napaungol siyang tila nasasaktan. Napakagat siya sa labi para pigilan ang emosyong unti-unting tumutupok sa kanya.

"Mukhang ready ka na ah." tukso nito sa kanya.

"Salbahe ka. Anong gagawin mo ngayon diyan?" aniyang parang pinangangapusan ng hininga.

"Eh di wala." nakangising sabi nito.

Lumingon siya para sana may sabihin ngunit hinalikan siya nito habang nakatalikod siya rito. Mahirap ang posisyon pero dama niya ang ibayong sarap habang hinahalikan siya nito at hinahaplos ang kanyang pagkalalaki.

Natigil lang sila ng may mag-doorbell ulit. Hinayang na hinayang ang pakiramdam niya habang impit namang tumatawa si Morris.

"Bakit?" natatawang sambit niya.

"Nabitin ang mama." Morris said teasingly.

Naiiling na lalabas na sana siya ng silid ng habulin siya nito.

"Oh bakit? Na-miss mo ako agad?" tukso naman niya dito.

"Oo eh. Kaya sana, bago ka bumurles sa labas, magdamit ka muna. Baka kasi kainin ka ng buo ng makakakita sayo. Seloso pa naman ako." anito sabay kindat.

Alam niyang tukso or biro lang iyon pero hindi niya maiwasang kiligin at umasa. Napagpasyahan niyang sumugal kaunti.

"Huwag kang mag-alala, magaling akong umiwas."

"Duda ako diya. Baka kasi hablutin ka nila kapag nakita nila iyang pototoy mo na nakabalandra."

ani Morris sabay nguso sa pundilyo niya.

Namula ang mukha niyang makitang naka-attention pa si junior mula sa loob. Dali-dali siyang pumasok sa kwarto at nagsuot ng disenteng shorts at t-shirt.

Tawa naman ng tawa si Morris na nasa pintuan na ng banyo. "Humanda ka sa akin mamaya." birong-banta niya dito.

"Can't wait." kibit balikat na sabi nito sabay baba ng pantalon showing him a perfect pair of butt-cheeks. Napalunok siya ng maisip ang imahe na maaaring matanaw kapag humarap ito.

Nanunukso naman ang tingin na ipinukol sa kanya nito na nilingon siya. Naiiling na lumabas siya ng kwarto para tingnan ang bagong bisita na naghihintay na sa kanya. Narinig naman niya ang halakhak ni Morris mula sa kwarto.

"Mom?" tigagal na sabi niya ng mapagbuksan ang kanyang pangalawang bisita sa araw na iyon.

"How are you son? I miss you baby!" anang Mommy niya sabay yakap sa kanya.

"Mom? What are you doing here?" gilalas pa rin niyang tanong.

"Why baby? You sounded like you didn't want me to be here. Hindi ba at nagsabi na akong dito muna ako for the weekend? Ang hirap sa'yo, hindi ayos ang kalendaryo mo." naiinis na sabi nito saka dire-diretsong pumasok sa bahay.

"No. Its not like that mom. Of course you're welcome here. Hindi ko lang talaga naalala. I'm sorry." malambing niyang sabi.

"You're forgiven. Hey, may dala akong mga groceries. Baka kasi tinamad ka na naman na punuin ang cupboard mo eh ako na ang gagawa para sa'yo. What's the use of having a house like this kung hindi ka naman dito kumakain madalas. Unlike nung nasa mansiyon ka pa..."

"Mom..." awat niya sa sinasabi nito.

"Oh, I'm sorry baby. You know naman na ikaw na alng ang natitirang anak ko dito. Nag-iisa na lang ako sa mansiyon. Kung bakit kasi nang magsipag-asawa ang mga kapatid mo eh nagsipag-liparan na rin ng America. You're all that's left to me here. Kaya naman hayaan mo na ako minsan okay? I missed being a mother." madamdamin at teary-eyed na sabi nito. Eksaherado pa itong magdadampi kunwari ng panyo sa gilid ng mata.

Replay na lang yun ng mga pag-uusap nila. His mother will always try her very best to emotionally blackmail him into coming back to their house. Its not that he doesn't want to live there. But his sexual activities won't be allowed kung doon siya maglalagi. Kaya nga ng kumita sa pinaka-unang project niya as an architect, he decided to leave their mansion sa kabila ng pagmamakaawa nito noon.

Now, he's three years on his own at wala pa namang malaking problema so far. Busy silang nagka-catch up na mag-ina habang naglalagay ng mga pinamili nito sa kanyang kusina ng biglang umalingawngaw ang boses ni Morris na nakalimutan na niya dahil sa pagdating ng ina.

"Ram? Saan ang malinis na towel mo?" si Morris na lumabas ng kwarto niya as naked as the day he was born.

Nanlaki ang mga mata niya ganun din ang kanyang ina. Nakayuko si Morris habang naglalakad dahil nakasipat ito sa daliri. Nang magtaas ito ng paningin ay na-shock ito pagkakita sa kanyang ina.

"Oh my god!" magkasabay pang sambit ng dalawa.

Nabitiwan naman niya ang de-latang hawak at bumagsak iyon sa sahig na naging sanhi para maputol ang pagkabigla ng lahat.

"Ah... I'm sorry Ma'am." sabi ni Morris na disimuladong tinakpan ng kamay ang pagkalalaki saka paatras na naglakad papunta sa kanyang silid.

Ang mommy naman niya sa isang banda ay nanglalaki pa rin ang mata at nakahawak pa sa dibdib. Kinabahan siya ng makitang nakatulala ito.

"Mom!" yugyog niya dito.

"Oh my god! Who was that?"

"Ah... a friend." kagat-labi niyang sabi.

"A friend? A friend who walks naked to your sala? You better explain young man. Ano ang ibig sabihin ng nakita ko?"

"Ah... Mom." aniya sa kawalan ng masabi.

Ito na nga ang kinatatakutan niya. Ang mabuking ng nanay niya ang sexual preference niya. Kaya nga siya umalis ng bahay nila ay para malaya siya na magawa ito. Kung mamalasin ka nga naman.

"Explain Rameses Martinez!" ang dumadagundong na sabi ng ina.

Napapitlag siya. Wala na. Kasubuan na kaya mag-a-out na siya.

"I'm bisexual Mother."

"What?"

"You heard it. I'm bi, natatakot lang akong aminin sa'yo kasi baka magalit ka. Baka ma-disappoint ka sa akin. Imagine, ang kaisa-isa mong anak na lalaki, nagkaganito pa. I'm sorry talaga Mom na naglihim ako, pero I can't change my sexuality para lang ma-please kita. Sana maintindihan mo Mom." nakayukong sabi niya.

"I can't believe this. And who is that man?"

"I'm his boyfriend." boses ni Morris na ngayon ay nakabihis na.

"What?!" magkapanabay pa nilang tugon ng ina.

Napalingon kaagad sa kanya ang ina ng may pagdududa. Nag-alala naman siya kasi ang alam niya ay mahina ang puso ng ina. Napatingin ulit siya kay Morris, nagtatanong ang mga mata.

"Hi Ma'am. I'm Morris Tagg. I'm your son's boyfriend. Please to meet you." ani Morris na naglahad pa ng kamay sa kanyang ina.

As for his mother, dahil aral sa alta-sosyedad at may pinakaiingatang reputasyon at pinag-aralan ay pormal na tinanggap ang kamay ni Morris. Nagtatanong pa rin ang mga mata niya sa lalaki pero kinindatan lang siya nito sabay akbay sa kanya at pisil sa kanyang balikat na para bang nagsasabing magiging okay din ang lahat.

"I can't say likewise young man. Binigla ako ng anak ko. I'm supposed to have an attack right now but surprisingly, and thank God, wala naman akong nararamdamang masama sa katawan ko. What I don't understand is that you have a girlfriend Rameses. Paano si Sofia? She told me, you're already planning to get married. Pinagsasabay mo ba ang dalawang ito? Hindi kita pinalaking manloloko Rameses. Sumagot ka!" ratrat ng ina.

Nakahinga man siya ng maluwag na okay lang ito ay hindi naman siya nito tinantanan ng talak. Napangiwi siya ng kalabugin nito ang dining table niya.

"No Mommy. Alam po ni Morris ang tungkol kay Sofia. And she broke-up to me last night." what he said was half-true. Alam ni Morris na ngayon ay nagpapanggap na nobyo niya ang tungkol kay Sofia dahil naikwento niya iyon dito. Na-gets na rin niya kung bakit ito nagpapanggap. Alangan naman na sabihin niya sa ina na binabayaran niya ito para lang sa sexual activies niya gawa ng hindi niya pa makuhang mag-out. Hindi na rin niya idinetalye ang sirkumstansya ng pagbe-break nila ni Sofia.

"And you're okay with that?" baling ng ina kay Morris.

"Yes Ma'am."

"This is too much for me to take Rameses but I guess I have no choice. At least isang bagsakan lang ito at natutuwa akong kinaya ito ng puso ko. I guess dahil na rin deep inside alam ko ang katotohanang ito at pilit ko lang itinatanggi sa isip ko."

Napakunot ang noo niya. "What do you mean Mommy?"

"Remember the time when you lost your magazines. I was the one who found it under your bed. Imagine my shock to find out that my only boy is gay. I immediately disposed those things. At the same time, hindi kita kinumpronta dahil wala naman pa akong ebidensiya. maybe you're just curious. Until today. Tama pala ang lahat ng hinala ko."

"Mom.."

"Well, I still love you son. And I accept you whatever your sexual preference may be. I just want you to be happy."

Tiningnan nito ang nagmamasid lang na si Morris. "And you young man, you take care of my baby. Mess with him and I'll chase to the world's end." nanlalaki ang matang inihabilin siya nito sa lalaki.

"Mom!" protesta niya.

"What?"

"Nakakahiya kay Morris."

"Well, kailangan niyang malaman na gerilya ang nanay mo."

"Okay lang po Ma'am. Iingatan at mamahalin ko po si Ram." nagtaas pa ng kamay ang hudyo bilang pangako.

"Good. But call me Tita. At least, dalawa na ang pwede kong yayaing mag-shopping aat mag-grocery."

"You can count me in anytime Tita."

Nangingiting tumango ang ina at nagbaling ng atensiyon sa pinto ng biglang bumukas iyon at iluwa si Sofia.

"Well, well, well. At least you're here Tita Agnes. Para malaman mo na ang malaking sikreto ng magaling mong anak." tumataginting na sabi nito.

"Anong sikreto ang sinasabi mo Sofia? Sabihin mo ng madali at maghahanda kami ng tanghalian." pormal na sabi ng kanyang ina.

"You're son is a disgusting gay. Imagine, he's been screwing me and yet he has another man on his mind. What a pathetic creature. Ang baboy niya Tita. Niloko niya ako kaya namana ng dapat sa kanya ay hindi pinamamanahan. Alisan niyo siya ng karapatan sa yaman ninyo Tita Agnes dahil isa siyang malaking kahihiyan. He'll drag you into shame, that's for sure."

Bahagya siyang nasaktan sa sinabi ni Sofia pero nagpisil siya. She was entitled to that. After-all, niloko niya ito.

"I'm sorry Sofia. But please, not in front of my mother. Alam mo ang state ng puso niya. She might not take it." nag-aalalang sabi niya. Baka kasi magalit ang nanay niya sa mga pinagsasasabi ni Sofia. Pagdating sa kanya, nagiging hoodlum ang nanay niya.

"Bakit? Natatakot kang malaman niya ang totoong pagkatao niya na itinatago mo? How dare you! Nakakadiri ka! Bakla! Bakla!"

"That's enough Sofia. Alam kong nasasaktan ka at galit ka ngayon but that is not an excuse para laitin mo ang anak ko lalo pa at sa harapan ko. If you know what's good for you, stop bad-mouthing my son or else..."

"What? I can't believe na kinakampihan mo pa ang anak mo Tita. Niloko niya tayo!"

"Tama ka. Niloko niya tayo. But what do you want me to do? Kill him? Disown him? He's still my son and it won't whange just because niloko ka niya."

"So you're telling me na okay lang sa'yo ang lahat? Na okay lang na bakla siya?"

"Oo. I'm a mother Sofia and that's what I have to do. Accept all my children for all they are. Even if it hurts."

"I can't believe this. And who is this man anyway?"

"I'm Morris."

"What? Magsama-sama kayo! Mga freak!" iyon lang at nagtititiling lumabas ito ng town house niya.

"Are you okay Mom?" tanong niya sa ina.

"Never been better." maluwang ang ngiti na sagot ni Agnes.

"So what's for lunch?" tanong naman ni Morris.

"You go and do your thing. Hayaan niyo muna ako dito sa kusina at ako ng bahalang magluto." pagtataboy sa kanila ng ina.

"Sure ka Mom?"

"Yes. Sige na."

"Okay."

"Dun lang po kami sa labas Tita." sabi naman ni Morris.

"Okay guys. Huwag na kayong lumayo at saglit lang ito.

Pagdating sa labas ay nagtama ang paningin nila ni Morris. Nakapaloob sa mga mata nito ang hindi maipaliwanag na damdamin. Something akin to fondness. Hindi niya maiwasang bumaha ng kaligayahan sa puso niya.

"Salamat nga pala."

"Para saan?"

"Sa pagtulong mong magpaliwanag kay Mommy. Baka kasi di niya kayanin kung sinabi ko ang totoo na callboy ka."

"I could've said that. Pero may nanay rin ako. Alam ko ang magiging pakiramdam niya kung sakali."

"Yeah right. Salamat talaga. Naabala pa kita."

"Okay lang naman. Saka pwede naman nating totohanin ang pagpapanggap eh." sabi nitong nakatingin sa kanya ng diretso.

Namilog ang mata niya sa pagkabigla.

"What? Huwag kang magbiro ng ganyan."

"Mukha ba akong nagbibiro?" seryoso ang mukha nitong sabi.

"Hindi. Pero bakit?"

"I just thought na pwede naman sigurong subukan ko yung inaalok mo di ba? I mean, kapag sa'yo ako napunta, hindi na ako mag-aalala na kung kani-kanino ako sumasabit. Isa pa, parang gusto kong bigyan ng pagkakataon ang sarili ko kung paano ang maging parte ng buhay ng isang katulad mo."

"Morris..."

"Sawa na ako kasi sa palipat-lipat kong sistema. Lumalaki na rina ng anak ko. Huwag kang mag-alala. Simula bukas ay maghahanap ako ng trabaho. I just want to try it with you. Kung pwede lang sana."

"Why me Morris?"

Nagkibit ito ng balikat. "Ewan. pagdating kasi sa'yo, parang ang saya-saya ng araw ko. Iba ka sa lahat ng naging customer ko. Hindi mo ako itinuturing na parausan lang. Minsan nga, nakakadala ang mga kwento mo at di ko namamalayang nag-sex na pala tayo at nagkukwento ka na lang. I feel safe. I feel treasured. Kasi kapag ako nagkukwento, parang napaka-importante ng lahat ng sinasabi ko. Totoo rin yung interes na nakikita ko sa mga mata mo kapag kinukwento ko yung anak ko. Iyon. Ano pa ba?" nag-isip pa ito ng sasabihin.

"Okay na. Alam mo? Ang taba ng puso ko ngayon. Hindi ko rin alam, pero sa'yo lang ako nakadama ng ganito. Yung para bang kulang ang isang araw kapag magkasama tayo. Kaya naman ginagawan ko ng paraan na kahit tapos na tayo sa kama, hindi iyon matapos ng hindi tayo nag-uusap kahit sandali lang." sagot niya sa mga sinabi nito.

"At bakit naman?" nakangiting sambit ni Morris.

"Siguro kasi, importante ka na rin sa akin. na para bang ang lahat ng past relationships ko, they failed in comparison with you."

"Ako naman hinahanap ko yung sweetness mo."

"Talaga?"

"Oo."

"Pero straight ka."

"Hindi ko na rin alam Ram. Hindi naman talaga ako nagkakagusto sa lalaki pero ikaw yata ang tinatawag nilang exception to the rule. Basta sigurado ako sa gusto kong pasukin kasama ka."

Anong tuwa niya sa narinig. Wala ng kailangan pang sabihin. Wala ng kailangan pang salita. Ang mahalaga, nagkakaintindihan na sila ni Morris. Niyakap niya ito.

"Ako rin. You are my only exception."

Morris chuckled. "So we have a deal. Its only customary to seal it with a kiss."

"I thought you'd never ask!"

F I N